duilligh

Irish

Etymology 1

From duille (“leaf”) +‎ -igh (verbal suffix).

Verb

duilligh (present analytic duillíonn, future analytic duilleoidh, verbal noun duilliú, past participle duillithe)

  1. (ambitransitive) to foliate
Conjugation
Conjugation of duilligh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present duillím duillíonn tú;
duillír† 		duillíonn sé, sí duillímid;
duillíonn muid 		duillíonn sibh duillíonn siad;
duillíd† 		a dhuillíonn; a dhuillíos duillítear
past dhuilligh mé; dhuillíos dhuilligh tú; dhuillís dhuilligh sé, sí dhuillíomar; dhuilligh muid dhuilligh sibh; dhuillíobhair dhuilligh siad; dhuillíodar a dhuilligh duillíodh
past habitual dhuillínn /
duillínn‡ 		dhuillíteá /
duillíteᇠ		dhuillíodh sé, sí /
duillíodh sé, sí‡ 		dhuillímis; dhuillíodh muid /
duillímis‡; duillíodh muid‡ 		dhuillíodh sibh /
duillíodh sibh‡ 		dhuillídís; dhuillíodh /
duillídís‡; duillíodh siad‡ 		a dhuillíodh dhuillítí /
duillítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future duilleoidh mé;
duilleod;
duilleochaidh mé† 		duilleoidh tú;
duilleoir†;
duilleochaidh tú† 		duilleoidh sé, sí;
duilleochaidh sé, sí† 		duilleoimid;
duilleoidh muid;
duilleochaimid†;
duilleochaidh muid† 		duilleoidh sibh;
duilleochaidh sibh† 		duilleoidh siad;
duilleoid†;
duilleochaidh siad† 		a dhuilleoidh; a dhuilleos; a dhuilleochaidh†; a dhuilleochas† duilleofar; duilleochar†
conditional dhuilleoinn; dhuilleochainn† /
duilleoinn‡; duilleochainn†‡ 		dhuilleofá; dhuilleochthᆠ/
duilleofá‡; duilleochthᆇ 		dhuilleodh sé, sí; dhuilleochadh sé, s토/
duilleodh sé, sí‡; duilleochadh sé, s톇 		dhuilleoimis; dhuilleodh muid; dhuilleochaimis†; dhuilleochadh muid† /
duilleoimis‡; duilleodh muid‡; duilleochaimis†‡; duilleochadh muid†‡ 		dhuilleodh sibh; dhuilleochadh sibh† /
duilleodh sibh‡; duilleochadh sibh†‡ 		dhuilleoidís; dhuilleodh siad; dhuilleochaidís†; dhuilleochadh siad† /
duilleoidís‡; duilleodh siad‡; duilleochaidís†‡; duilleochadh siad†‡ 		a dhuilleodh; a dhuilleochadh† dhuilleofaí; dhuilleochtha토/
duilleofaí‡; duilleochtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go nduillí mé;
go nduillíod† 		go nduillí tú;
go nduillír† 		go nduillí sé, sí go nduillímid;
go nduillí muid 		go nduillí sibh go nduillí siad;
go nduillíd† 		— go nduillítear
past dá nduillínn dá nduillíteá dá nduillíodh sé, sí dá nduillímis;
dá nduillíodh muid 		dá nduillíodh sibh dá nduillídís;
dá nduillíodh siad 		— dá nduillítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— duillím duilligh duillíodh sé, sí duillímis duillígí;
duillídh† 		duillídís — duillítear
past participle duillithe
verbal noun duilliú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Etymology 2

Adjective

duilligh

  1. vocative/genitive singular masculine of duilleach

Mutation

Mutated forms of duilligh
radical lenition eclipsis
duilligh dhuilligh nduilligh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.