drámaigh
Irish
Etymology
From dráma (“drama, (stage-)play”) + -igh (verb suffix).
Verb
drámaigh (present analytic drámaíonn, future analytic drámóidh, verbal noun drámú, past participle drámaithe)
- (transitive) to dramatize
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | drámaím | drámaíonn tú; drámaír† |
drámaíonn sé, sí | drámaímid; drámaíonn muid |
drámaíonn sibh | drámaíonn siad; drámaíd† |
a dhrámaíonn; a dhrámaíos | drámaítear |
| past | dhrámaigh mé; dhrámaíos | dhrámaigh tú; dhrámaís | dhrámaigh sé, sí | dhrámaíomar; dhrámaigh muid | dhrámaigh sibh; dhrámaíobhair | dhrámaigh siad; dhrámaíodar | a dhrámaigh | drámaíodh |
| past habitual | dhrámaínn / drámaínn‡ |
dhrámaíteá / drámaíteᇠ|
dhrámaíodh sé, sí / drámaíodh sé, sí‡ |
dhrámaímis; dhrámaíodh muid / drámaímis‡; drámaíodh muid‡ |
dhrámaíodh sibh / drámaíodh sibh‡ |
dhrámaídís; dhrámaíodh / drámaídís‡; drámaíodh siad‡ |
a dhrámaíodh | dhrámaítí / drámaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | drámóidh mé; drámód; drámóchaidh mé† |
drámóidh tú; drámóir†; drámóchaidh tú† |
drámóidh sé, sí; drámóchaidh sé, sí† |
drámóimid; drámóidh muid; drámóchaimid†; drámóchaidh muid† |
drámóidh sibh; drámóchaidh sibh† |
drámóidh siad; drámóid†; drámóchaidh siad† |
a dhrámóidh; a dhrámós; a dhrámóchaidh†; a dhrámóchas† | drámófar; drámóchar† |
| conditional | dhrámóinn; dhrámóchainn† / drámóinn‡; drámóchainn†‡ |
dhrámófá; dhrámóchthᆠ/ drámófá‡; drámóchthᆇ |
dhrámódh sé, sí; dhrámóchadh sé, sí† / drámódh sé, sí‡; drámóchadh sé, s톇 |
dhrámóimis; dhrámódh muid; dhrámóchaimis†; dhrámóchadh muid† / drámóimis‡; drámódh muid‡; drámóchaimis†‡; drámóchadh muid†‡ |
dhrámódh sibh; dhrámóchadh sibh† / drámódh sibh‡; drámóchadh sibh†‡ |
dhrámóidís; dhrámódh siad; dhrámóchaidís†; dhrámóchadh siad† / drámóidís‡; drámódh siad‡; drámóchaidís†‡; drámóchadh siad†‡ |
a dhrámódh; a dhrámóchadh† | dhrámófaí; dhrámóchthaí† / drámófaí‡; drámóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go ndrámaí mé; go ndrámaíod† |
go ndrámaí tú; go ndrámaír† |
go ndrámaí sé, sí | go ndrámaímid; go ndrámaí muid |
go ndrámaí sibh | go ndrámaí siad; go ndrámaíd† |
— | go ndrámaítear |
| past | dá ndrámaínn | dá ndrámaíteá | dá ndrámaíodh sé, sí | dá ndrámaímis; dá ndrámaíodh muid |
dá ndrámaíodh sibh | dá ndrámaídís; dá ndrámaíodh siad |
— | dá ndrámaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | drámaím | drámaigh | drámaíodh sé, sí | drámaímis | drámaígí; drámaídh† |
drámaídís | — | drámaítear |
| past participle | drámaithe | |||||||
| verbal noun | drámú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Derived terms
- drámaíocht f (“drama, dramatic art”)
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| drámaigh | dhrámaigh | ndrámaigh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “drámaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN