dost

See also: Dost, döst, Döst, doʻst, and dosť

English

Alternative forms

Etymology

From do +‎ -st.

Pronunciation

  • IPA(key): /dʌst/
  • Audio (Southern England):(file)
  • Homophones: dussed, dust
  • Rhymes: -ʌst

Verb

dost

  1. (archaic) second-person singular simple present indicative of do

Usage notes

Dost and doth are generally used as auxiliary verbs; doest and doeth are generally used as main verbs.

Quotations

  • For quotations using this term, see Citations:dost.

Anagrams

Ashkun

Etymology

From Proto-Nuristani *dasta, from Proto-Indo-Iranian *ȷ́ʰástas, from Proto-Indo-European *ǵʰóstos, from *ǵʰes- (“hand”).[1]

Noun

dost (Sanu)[2]

  1. hand

References

  1. ^ Halfmann, Jakob (2025). The Diversification of Indo-Iranian and the Position of the Nuristani Languages. Wiesbaden: Reichert.
  2. ^ Strand, Richard F. (2016), “d′ost”, in Nûristânî Etymological Lexicon‎[1]

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic дост
Arabic دوست

Etymology

Etymology tree
Proto-Indo-European *ǵews-
Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és
Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́
Proto-Iranian *jawštā́
Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/)
Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/)
Classical Persian دوسْت (dōst)bor.
Azerbaijani dost

    Borrowed from Classical Persian دوسْت (dōst), from Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/), from Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/), from Proto-Iranian *jawštā́, from Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́, from Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és, from *ǵews-.

    Pronunciation

    • IPA(key): [dost]
    • Audio:(file)

    Noun

    dost (definite accusative dostu, plural dostlar)

    1. friend
      Synonyms: rəfiq, arxadaş

    Declension

    Declension of dost
    singular plural
    nominative dostdostlar
    definite accusative dostudostları
    dative dostadostlara
    locative dostdadostlarda
    ablative dostdandostlardan
    definite genitive dostundostların
    Possessive forms of dost
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) dostum dostlarım
    sənin (“your”) dostun dostların
    onun (“his/her/its”) dostu dostları
    bizim (“our”) dostumuz dostlarımız
    sizin (“your”) dostunuz dostlarınız
    onların (“their”) dostu or dostları dostları
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) dostumu dostlarımı
    sənin (“your”) dostunu dostlarını
    onun (“his/her/its”) dostunu dostlarını
    bizim (“our”) dostumuzu dostlarımızı
    sizin (“your”) dostunuzu dostlarınızı
    onların (“their”) dostunu or dostlarını dostlarını
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) dostuma dostlarıma
    sənin (“your”) dostuna dostlarına
    onun (“his/her/its”) dostuna dostlarına
    bizim (“our”) dostumuza dostlarımıza
    sizin (“your”) dostunuza dostlarınıza
    onların (“their”) dostuna or dostlarına dostlarına
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) dostumda dostlarımda
    sənin (“your”) dostunda dostlarında
    onun (“his/her/its”) dostunda dostlarında
    bizim (“our”) dostumuzda dostlarımızda
    sizin (“your”) dostunuzda dostlarınızda
    onların (“their”) dostunda or dostlarında dostlarında
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) dostumdan dostlarımdan
    sənin (“your”) dostundan dostlarından
    onun (“his/her/its”) dostundan dostlarından
    bizim (“our”) dostumuzdan dostlarımızdan
    sizin (“your”) dostunuzdan dostlarınızdan
    onların (“their”) dostundan or dostlarından dostlarından
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) dostumun dostlarımın
    sənin (“your”) dostunun dostlarının
    onun (“his/her/its”) dostunun dostlarının
    bizim (“our”) dostumuzun dostlarımızın
    sizin (“your”) dostunuzun dostlarınızın
    onların (“their”) dostunun or dostlarının dostlarının

    Derived terms

    Crimean Tatar

    Etymology

    Etymology tree
    Proto-Indo-European *ǵews-
    Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és
    Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́
    Proto-Iranian *jawštā́
    Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/)
    Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/)
    Classical Persian دوسْت (dōst)bor.
    Ottoman Turkish دوست (dost)bor.
    Crimean Tatar dost

      Borrowed from Ottoman Turkish دوست (dost), borrowed from Classical Persian دوسْت (dōst), from Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/), from Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/), from Proto-Iranian *jawštā́, from Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́, from Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és, from *ǵews-.

      Noun

      dost

      1. friend

      Declension

      Declension of dost
      singular plural
      nominative dost dostlar
      genitive dostnıñ dostlarnıñ
      dative dostqa dostlarğa
      accusative dostnı dostlarnı
      locative dostta dostlarda
      ablative dosttan dostlardan

      Derived terms

      References

      • Mirjejev, V. A.; Usejinov, S. M. (2002), Ukrajinsʹko-krymsʹkotatarsʹkyj slovnyk [Ukrainian – Crimean Tatar Dictionary]‎[3], Simferopol: Dolya, →ISBN
      • “dost”, in Luğatçıq (in Russian)

      Czech

      Alternative forms

      Etymology

      Inherited from Old Czech dosti, dost, from Old Czech do- + syt. Compare Polish dość.

      Pronunciation

      • IPA(key): [ˈdost]
      • Audio:(file)

      Adverb

      dost

      1. enough
      2. pretty, rather

      Further reading

      Northern Kurdish

      Etymology

      Etymology tree
      Proto-Indo-European *ǵews-
      Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és
      Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́
      Proto-Iranian *jawštā́
      Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/)
      Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/)
      Classical Persian دوسْت (dōst)bor.
      Northern Kurdish dost

        Borrowed from Classical Persian دوسْت (dōst), from Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/), from Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/), from Proto-Iranian *jawštā́, from Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́, from Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és, from *ǵews-.

        Pronunciation

        • IPA(key): /doːst/

        Noun

        dost ?

        1. friend

        Romanian

        Etymology

        Borrowed from German Dosten.

        Noun

        dost n (plural dosturi)

        1. oregano

        Declension

        singular plural
        indefinite definite indefinite definite
        nominative-accusative dost dostul dosturi dosturile
        genitive-dative dost dostului dosturi dosturilor
        vocative dostule dosturilor

        References

        • dost in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN

        Serbo-Croatian

        Etymology

        Clipping of dosta.

        Pronunciation

        • IPA(key): /dôst/

        Adverb

        dost (Cyrillic spelling дост)

        1. (colloquial) enough, sufficiently
        2. (colloquial) lots of, plenty of
        3. (colloquial) rather, quite (+ adjective or adverb)
          Dost depresivno... ― So depressing...

        Synonyms

        Turkish

        Etymology

        Etymology tree
        Proto-Indo-European *ǵews-
        Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és
        Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́
        Proto-Iranian *jawštā́
        Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/)
        Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/)
        Classical Persian دوسْت (dōst)bor.
        Ottoman Turkish دوست (dost)
        Turkish dost

          Inherited from Ottoman Turkish دوست (dost), borrowed from Classical Persian دوسْت (dōst), from Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/), from Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/), from Proto-Iranian *jawštā́, from Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́, from Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és, from *ǵews-.

          Pronunciation

          • Audio:(file)

          Noun

          dost (definite accusative dostu, plural dostlar)

          1. friend
            Synonym: (informal) kanka
          2. paramour; an illicit male or female lover
            Synonyms: (a female paramour) metres, (slang) zamazingo

          Usage notes

          • (friend): Often, arkadaş is used instead of dost.

          Declension

          Declension of dost
          singular plural
          nominative dost dostlar
          definite accusative dostu dostları
          dative dosta dostlara
          locative dostta dostlarda
          ablative dosttan dostlardan
          genitive dostun dostların
          Possessive forms
          nominative
          singular plural
          1st singular dostum dostlarım
          2nd singular dostun dostların
          3rd singular dostu dostları
          1st plural dostumuz dostlarımız
          2nd plural dostunuz dostlarınız
          3rd plural dostları dostları
          definite accusative
          singular plural
          1st singular dostumu dostlarımı
          2nd singular dostunu dostlarını
          3rd singular dostunu dostlarını
          1st plural dostumuzu dostlarımızı
          2nd plural dostunuzu dostlarınızı
          3rd plural dostlarını dostlarını
          dative
          singular plural
          1st singular dostuma dostlarıma
          2nd singular dostuna dostlarına
          3rd singular dostuna dostlarına
          1st plural dostumuza dostlarımıza
          2nd plural dostunuza dostlarınıza
          3rd plural dostlarına dostlarına
          locative
          singular plural
          1st singular dostumda dostlarımda
          2nd singular dostunda dostlarında
          3rd singular dostunda dostlarında
          1st plural dostumuzda dostlarımızda
          2nd plural dostunuzda dostlarınızda
          3rd plural dostlarında dostlarında
          ablative
          singular plural
          1st singular dostumdan dostlarımdan
          2nd singular dostundan dostlarından
          3rd singular dostundan dostlarından
          1st plural dostumuzdan dostlarımızdan
          2nd plural dostunuzdan dostlarınızdan
          3rd plural dostlarından dostlarından
          genitive
          singular plural
          1st singular dostumun dostlarımın
          2nd singular dostunun dostlarının
          3rd singular dostunun dostlarının
          1st plural dostumuzun dostlarımızın
          2nd plural dostunuzun dostlarınızın
          3rd plural dostlarının dostlarının
          Predicative forms
          singular plural
          1st singular dostum dostlarım
          2nd singular dostsun dostlarsın
          3rd singular dost
          dosttur           		dostlar
          dostlardır
          1st plural dostuz dostlarız
          2nd plural dostsunuz dostlarsınız
          3rd plural dostlar dostlardır

          Antonyms

          Derived terms

          • dost hayatı
          • dost hayatı yaşamak

          See also

          Adjective

          ... dostu

          1. (in compounds) friendly, compatible with, or not damaging to (the compounded noun).
            Elektrikli araçların karbondioksit salınımına neden olmaması sebebiyle çevre dostu bir araç olarak kabul edilmektedir.
            Since electric vehicles do not cause carbon dioxide emissions, they are considered an environmentally friendly vehicle.
            esnek ve kullanıcı dostu arayüze sahip bir yazılım
            software with a flexible and user-friendly interface

          References

          Turkmen

          Etymology

          Etymology tree
          Proto-Indo-European *ǵews-
          Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és
          Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́
          Proto-Iranian *jawštā́
          Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/)
          Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/)
          Classical Persian دوسْت (dōst)bor.
          Turkmen dost

            Borrowed from Classical Persian دوسْت (dōst), from Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/), from Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/), from Proto-Iranian *jawštā́, from Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́, from Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és, from *ǵews-.

            Noun

            dost (definite accusative dosty, plural dostlar)

            1. friend, mate
            2. friend (term of address)

            Declension

            Declension of dost
            singular plural
            nominative dost dostlar
            accusative dosty dostlary
            genitive dostuň dostlaryň
            dative dosta dostlara
            locative dostda dostlarda
            ablative dostdan dostlardan

            Derived terms

            • dostlaşmaq (“to befriend”)
            • dostluk (“friendship”)
            • dostlukly (“friendly”)
            • dostparaz (“friendly”)
            • dostparazçylyk
            • dostparazlyk

            Further reading

            • “dost” in Enedilim.com
            • “dost” in Webonary.org

            Waigali

            Alternative forms

            Etymology

            From Proto-Nuristani *dasta, alteration of Proto-Indo-Iranian *ȷ́ʰástas, from Proto-Indo-European *ǵʰes- (“hand”).

            Pronunciation

            • IPA(key): /ˈdost/

            Noun

            dost (Nisheigram)[1]

            1. hand

            References

            1. ^ Strand, Richard F. (2016), “dost”, in Nûristânî Etymological Lexicon‎[2]
            • Jakob Halfmann (2022) Advances in the historical phonology of the Nuristani languages, in International Journal of Diachronic Linguistics and Linguistic Reconstruction 19, page 127

            Welsh

            Pronunciation

            • IPA(key): /dɔst/

            Adjective

            dost

            1. soft mutation of tost

            Mutation

            Mutated forms of tost
            radical soft nasal aspirate
            tost dost nhost thost

            Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Welsh.
            All possible mutated forms are displayed for convenience.

            Zazaki

            Etymology

            Etymology tree
            Proto-Indo-European *ǵews-
            Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és
            Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́
            Proto-Iranian *jawštā́
            Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/)
            Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/)
            Classical Persian دوسْت (dōst)bor.
            Zazaki dost

              Borrowed from Classical Persian دوسْت (dōst), from Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/), from Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/), from Proto-Iranian *jawštā́, from Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́, from Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és, from *ǵews-.

              Noun

              dost

              1. friend
                Synonyms: olboz, ombaz
              This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.