doorfietsen

Dutch

Etymology

Compound of door +‎ fietsen.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈdoːrˌfit.sə(n)/
  • Audio:(file)

Verb

doorfietsen

  1. (intransitive) to keep on cycling
    Je moet nog driehonderd meter doorfietsen om bij de juiste afslag te komen. ― You'll have to cycle on for three hundred more meters to reach the correct road exit.
  2. (intransitive) to cycle at pace, cycle steadily
    Als je nog op tijd wil zijn ga je flink moeten doorfietsen. ― If you still want to arrive in time you'll have to cycle at pace.

Conjugation

Conjugation of doorfietsen (weak, separable)
infinitive doorfietsen
past singular fietste door
past participle doorgefietst
infinitive doorfietsen
gerund doorfietsen n
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular fiets door fietste door doorfiets doorfietste
2nd person sing. (jij) fietst door, fiets door2 fietste door doorfietst doorfietste
2nd person sing. (u) fietst door fietste door doorfietst doorfietste
2nd person sing. (gij) fietst door fietste door doorfietst doorfietste
3rd person singular fietst door fietste door doorfietst doorfietste
plural fietsen door fietsten door doorfietsen doorfietsten
subjunctive sing.1 fietse door fietste door doorfietse doorfietste
subjunctive plur.1 fietsen door fietsten door doorfietsen doorfietsten
imperative sing. fiets door
imperative plur.1 fietst door
participles doorfietsend doorgefietst
1) Archaic. 2) In case of inversion.
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.