donaigh

Irish

Etymology

From dona +‎ -igh.

Verb

donaigh (present analytic donaíonn, future analytic donóidh, verbal noun donú, past participle donaithe)

  1. (transitive) to make worse, aggravate, escalate
  2. (intransitive) to become worse, deteriorate
  3. (transitive) to injure, maim

Conjugation

Conjugation of donaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present donaím donaíonn tú;
donaír† 		donaíonn sé, sí donaímid;
donaíonn muid 		donaíonn sibh donaíonn siad;
donaíd† 		a dhonaíonn; a dhonaíos donaítear
past dhonaigh mé; dhonaíos dhonaigh tú; dhonaís dhonaigh sé, sí dhonaíomar; dhonaigh muid dhonaigh sibh; dhonaíobhair dhonaigh siad; dhonaíodar a dhonaigh donaíodh
past habitual dhonaínn /
donaínn‡ 		dhonaíteá /
donaíteᇠ		dhonaíodh sé, sí /
donaíodh sé, sí‡ 		dhonaímis; dhonaíodh muid /
donaímis‡; donaíodh muid‡ 		dhonaíodh sibh /
donaíodh sibh‡ 		dhonaídís; dhonaíodh /
donaídís‡; donaíodh siad‡ 		a dhonaíodh dhonaítí /
donaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future donóidh mé;
donód;
donóchaidh mé† 		donóidh tú;
donóir†;
donóchaidh tú† 		donóidh sé, sí;
donóchaidh sé, sí† 		donóimid;
donóidh muid;
donóchaimid†;
donóchaidh muid† 		donóidh sibh;
donóchaidh sibh† 		donóidh siad;
donóid†;
donóchaidh siad† 		a dhonóidh; a dhonós; a dhonóchaidh†; a dhonóchas† donófar; donóchar†
conditional dhonóinn; dhonóchainn† /
donóinn‡; donóchainn†‡ 		dhonófá; dhonóchthᆠ/
donófá‡; donóchthᆇ 		dhonódh sé, sí; dhonóchadh sé, s토/
donódh sé, sí‡; donóchadh sé, s톇 		dhonóimis; dhonódh muid; dhonóchaimis†; dhonóchadh muid† /
donóimis‡; donódh muid‡; donóchaimis†‡; donóchadh muid†‡ 		dhonódh sibh; dhonóchadh sibh† /
donódh sibh‡; donóchadh sibh†‡ 		dhonóidís; dhonódh siad; dhonóchaidís†; dhonóchadh siad† /
donóidís‡; donódh siad‡; donóchaidís†‡; donóchadh siad†‡ 		a dhonódh; a dhonóchadh† dhonófaí; dhonóchtha토/
donófaí‡; donóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go ndonaí mé;
go ndonaíod† 		go ndonaí tú;
go ndonaír† 		go ndonaí sé, sí go ndonaímid;
go ndonaí muid 		go ndonaí sibh go ndonaí siad;
go ndonaíd† 		— go ndonaítear
past dá ndonaínn dá ndonaíteá dá ndonaíodh sé, sí dá ndonaímis;
dá ndonaíodh muid 		dá ndonaíodh sibh dá ndonaídís;
dá ndonaíodh siad 		— dá ndonaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— donaím donaigh donaíodh sé, sí donaímis donaígí;
donaídh† 		donaídís — donaítear
past participle donaithe
verbal noun donú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of donaigh
radical lenition eclipsis
donaigh dhonaigh ndonaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.