dominicellus
Latin
Etymology
From Latin dominicus + diminutive suffix -ellus, from Latin dominus (“master, lord”)
Noun
dominicellus m (genitive dominicellī); second declension
Usage Notes
Attested in Medieval Polish documents to refer to a Polish squire or armiger. The meaning is identical to domicellus.
Descendants
- Italian: donzello
- Italian: donzella
- Spanish: doncel
- Spanish: doncella
- Portuguese: donzel
- Portuguese: donzela
- Catalan: donzell
- Catalan: donzella
- Occitan: donzèl
- Occitan: donzèla
- Old French: danzel
- Old French: dameisel
- French: damoiseau
- Old French: dameisele
- French: demoiselle
- Old French: dameisel
References
- "dominicellus", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
- "dominicellus" in Notes and Queries, Volume 4, published 1893, page 295.
- "Domn" in Tiktin, Hariton. Dictionnaire d'étymologie daco-romane: Elemente Latine, Faszikel I: A-D, published 1905, page 80.
- "Dominicellus" in Du Cange et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis (augmented edition, 1883–1887).