ditior
Latin
Alternative forms
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈdiː.ti.ɔr]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈdit.t͡si.or]
Adjective
dītior (comparative, neuter dītius, superlative dītissimus, adverb dītius); third declension
Declension
Third-declension comparative adjective.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masc./fem. | neuter | masc./fem. | neuter | ||
| nominative | dītior | dītius | dītiōrēs | dītiōra | |
| genitive | dītiōris | dītiōrum | |||
| dative | dītiōrī | dītiōribus | |||
| accusative | dītiōrem | dītius | dītiōrēs dītiōrīs |
dītiōra | |
| ablative | dītiōre dītiōrī |
dītiōribus | |||
| vocative | dītior | dītius | dītiōrēs | dītiōra | |
References
- “ditior”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers