dințătură
Romanian
Etymology
Noun
dințătură f (uncountable)
Declension
| singular only | indefinite | definite |
|---|---|---|
| nominative-accusative | dințătură | dințătura |
| genitive-dative | e | ei |
| vocative | dințătură, dințăturo | |
dințătură f (uncountable)
| singular only | indefinite | definite |
|---|---|---|
| nominative-accusative | dințătură | dințătura |
| genitive-dative | e | ei |
| vocative | dințătură, dințăturo | |