dignitar
Romanian
Etymology
Borrowed from French dignitaire.
Noun
dignitar m (plural diɡnitari)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | dignitar | dignitarul | dignitari | dignitarii | |
| genitive-dative | dignitar | dignitarului | dignitari | dignitarilor | |
| vocative | dignitarule | dignitarilor | |||