dierectus

Latin

Etymology

From dis- +‎ ērēctus.

Pronunciation

Adjective

diērectus (feminine diērecta, neuter diērectum, adverb dīērecte); first/second-declension adjective

  1. (Old Latin, derogatory) crucified
    ī diērectusgo get thee crucified
    apage in diērectum(please add an English translation of this usage example)
    • c. 200 BCE – 190 BCE, Plautus, Captivi 3.4.103–104:
      I dierectum cor meum, ac suspende te.
      Tu sussultas, ego miser vix asto prae formidine.
      (please add an English translation of this quotation)
    • c. 206 BCE – 188 BCE, Plautus, Mercator 183–184:
      Qui potuit videre? — Oculis. — Quo pacto? — Hiantibus.
      — In hinc dierectus? Nugare in re capitali mea.
      (please add an English translation of this quotation)
    • c. 280 CE, Nonius Marcellus, De compendiosa doctrina I 67:
      DIERECTI dicti cruci fixi, quasi ad diem erecti. Varro Eumenidibus: apage in dierectum a domo nostra istam insanitatem!
      (please add an English translation of this quotation)

Usage notes

Used in curses with verbs of motion, see also ī in malam crucem and compare English go and get hanged!.

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative diērectus diērecta diērectum diērectī diērectae diērecta
genitive diērectī diērectae diērectī diērectōrum diērectārum diērectōrum
dative diērectō diērectae diērectō diērectīs
accusative diērectum diērectam diērectum diērectōs diērectās diērecta
ablative diērectō diērectā diērectō diērectīs
vocative diērecte diērecta diērectum diērectī diērectae diērecta

Derived terms

See also

References

  • dierectus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • dierectus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.