diatonică
Romanian
Etymology
Borrowed from French diatonique.
Noun
diatonică f (plural diatonice)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | diatonică | diatonica | diatonice | diatonicele | |
| genitive-dative | diatonice | diatonicei | diatonice | diatonicelor | |
| vocative | diatonică, diatonico | diatonicelor | |||