diúltaigh

Irish

Etymology 1

From Middle Irish diúltaigid, denominal from Old Irish diltud, verbal noun of do·sluindi.

Verb

diúltaigh (present analytic diúltaíonn, future analytic diúltóidh, verbal noun diúltú, past participle diúltaithe)

(transitive) deny, renounce
(intransitive) rebut [with do ‘someone/something’]

Conjugation

Conjugation of *diúltaigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	diúltaím	diúltaíonn tú; diúltaír^†	diúltaíonn sé, sí	diúltaímid; diúltaíonn muid	diúltaíonn sibh	diúltaíonn siad; diúltaíd^†	a dhiúltaíonn; a dhiúltaíos	diúltaítear
past	dhiúltaigh mé; dhiúltaíos	dhiúltaigh tú; dhiúltaís	dhiúltaigh sé, sí	dhiúltaíomar; dhiúltaigh muid	dhiúltaigh sibh; dhiúltaíobhair	dhiúltaigh siad; dhiúltaíodar	a dhiúltaigh	diúltaíodh
past habitual	dhiúltaínn / diúltaínn^‡	dhiúltaíteá / diúltaíteá^‡	dhiúltaíodh sé, sí / diúltaíodh sé, sí^‡	dhiúltaímis; dhiúltaíodh muid / diúltaímis^‡; diúltaíodh muid^‡	dhiúltaíodh sibh / diúltaíodh sibh^‡	dhiúltaídís; dhiúltaíodh / diúltaídís^‡; diúltaíodh siad^‡	a dhiúltaíodh	dhiúltaítí / diúltaítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	diúltóidh mé; diúltód; diúltóchaidh mé^†	diúltóidh tú; diúltóir^†; diúltóchaidh tú^†	diúltóidh sé, sí; diúltóchaidh sé, sí^†	diúltóimid; diúltóidh muid; diúltóchaimid^†; diúltóchaidh muid^†	diúltóidh sibh; diúltóchaidh sibh^†	diúltóidh siad; diúltóid^†; diúltóchaidh siad^†	a dhiúltóidh; a dhiúltós; a dhiúltóchaidh^†; a dhiúltóchas^†	diúltófar; diúltóchar^†
conditional	dhiúltóinn; dhiúltóchainn^† / diúltóinn^‡; diúltóchainn^†^‡	dhiúltófá; dhiúltóchthá^† / diúltófá^‡; diúltóchthá^†^‡	dhiúltódh sé, sí; dhiúltóchadh sé, sí^† / diúltódh sé, sí^‡; diúltóchadh sé, sí^†^‡	dhiúltóimis; dhiúltódh muid; dhiúltóchaimis^†; dhiúltóchadh muid^† / diúltóimis^‡; diúltódh muid^‡; diúltóchaimis^†^‡; diúltóchadh muid^†^‡	dhiúltódh sibh; dhiúltóchadh sibh^† / diúltódh sibh^‡; diúltóchadh sibh^†^‡	dhiúltóidís; dhiúltódh siad; dhiúltóchaidís^†; dhiúltóchadh siad^† / diúltóidís^‡; diúltódh siad^‡; diúltóchaidís^†^‡; diúltóchadh siad^†^‡	a dhiúltódh; a dhiúltóchadh^†	dhiúltófaí; dhiúltóchthaí^† / diúltófaí^‡; diúltóchthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go ndiúltaí mé; go ndiúltaíod^†	go ndiúltaí tú; go ndiúltaír^†	go ndiúltaí sé, sí	go ndiúltaímid; go ndiúltaí muid	go ndiúltaí sibh	go ndiúltaí siad; go ndiúltaíd^†	—	go ndiúltaítear
past	dá ndiúltaínn	dá ndiúltaíteá	dá ndiúltaíodh sé, sí	dá ndiúltaímis; dá ndiúltaíodh muid	dá ndiúltaíodh sibh	dá ndiúltaídís; dá ndiúltaíodh siad	—	dá ndiúltaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	diúltaím	diúltaigh	diúltaíodh sé, sí	diúltaímis	diúltaígí; diúltaídh^†	diúltaídís	—	diúltaítear

past participle	diúltaithe

verbal noun	diúltú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Related terms

diúltach

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

diúltaigh

inflection of diúltach:
1. vocative/genitive masculine singular
2. (archaic) dative feminine singular

Noun

diúltaigh m

inflection of diúltach:
1. vocative/genitive singular
2. nominative/dative plural

Mutation

Mutated forms of *diúltaigh*
radical	lenition	eclipsis
diúltaigh	dhiúltaigh	ndiúltaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.