despectus

Latin

Etymology 1

Perfect passive participle of dēspiciō.

Pronunciation

Participle

dēspectus (feminine dēspecta, neuter dēspectum, superlative dēspectissimus); first/second-declension participle

  1. disdained, despised
Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative dēspectus dēspecta dēspectum dēspectī dēspectae dēspecta
genitive dēspectī dēspectae dēspectī dēspectōrum dēspectārum dēspectōrum
dative dēspectō dēspectae dēspectō dēspectīs
accusative dēspectum dēspectam dēspectum dēspectōs dēspectās dēspecta
ablative dēspectō dēspectā dēspectō dēspectīs
vocative dēspecte dēspecta dēspectum dēspectī dēspectae dēspecta
Descendants
  • Italian: dispetto
  • Portuguese: despeito

Etymology 2

From dēspiciō +‎ -tus (forming action nouns).

Pronunciation

Noun

dēspectus m (genitive dēspectūs); fourth declension

  1. a prospect, panorama (view from above)
  2. a looking down upon; a view
  3. a spectacle (object of contempt)
  4. a despising, contempt
Declension

Fourth-declension noun.

singular plural
nominative dēspectus dēspectūs
genitive dēspectūs dēspectuum
dative dēspectuī dēspectibus
accusative dēspectum dēspectūs
ablative dēspectū dēspectibus
vocative dēspectus dēspectūs
Descendants

References

  • dēspectus¹”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • dēspectus²”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • dēspectus¹”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • dēspectus²”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • dēspectus / dēspectŭs”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.