Turkish
Etymology
By surface analysis, dene- + -k. Coined by Turkish Language Association in 1942.
Pronunciation
- IPA(key): /deˈnec/
- Hyphenation: de‧nek
Noun
denek (definite accusative deneği, plural denekler)
- subject, the subject of an experiment
Declension
Declension of denek
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
denek
|
denekler
|
| definite accusative
|
deneği
|
denekleri
|
| dative
|
deneğe
|
deneklere
|
| locative
|
denekte
|
deneklerde
|
| ablative
|
denekten
|
deneklerden
|
| genitive
|
deneğin
|
deneklerin
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
deneğim
|
deneklerim
|
| 2nd singular
|
deneğin
|
deneklerin
|
| 3rd singular
|
deneği
|
denekleri
|
| 1st plural
|
deneğimiz
|
deneklerimiz
|
| 2nd plural
|
deneğiniz
|
denekleriniz
|
| 3rd plural
|
denekleri
|
denekleri
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
deneğimi
|
deneklerimi
|
| 2nd singular
|
deneğini
|
deneklerini
|
| 3rd singular
|
deneğini
|
deneklerini
|
| 1st plural
|
deneğimizi
|
deneklerimizi
|
| 2nd plural
|
deneğinizi
|
deneklerinizi
|
| 3rd plural
|
deneklerini
|
deneklerini
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
deneğime
|
deneklerime
|
| 2nd singular
|
deneğine
|
deneklerine
|
| 3rd singular
|
deneğine
|
deneklerine
|
| 1st plural
|
deneğimize
|
deneklerimize
|
| 2nd plural
|
deneğinize
|
deneklerinize
|
| 3rd plural
|
deneklerine
|
deneklerine
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
deneğimde
|
deneklerimde
|
| 2nd singular
|
deneğinde
|
deneklerinde
|
| 3rd singular
|
deneğinde
|
deneklerinde
|
| 1st plural
|
deneğimizde
|
deneklerimizde
|
| 2nd plural
|
deneğinizde
|
deneklerinizde
|
| 3rd plural
|
deneklerinde
|
deneklerinde
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
deneğimden
|
deneklerimden
|
| 2nd singular
|
deneğinden
|
deneklerinden
|
| 3rd singular
|
deneğinden
|
deneklerinden
|
| 1st plural
|
deneğimizden
|
deneklerimizden
|
| 2nd plural
|
deneğinizden
|
deneklerinizden
|
| 3rd plural
|
deneklerinden
|
deneklerinden
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
deneğimin
|
deneklerimin
|
| 2nd singular
|
deneğinin
|
deneklerinin
|
| 3rd singular
|
deneğinin
|
deneklerinin
|
| 1st plural
|
deneğimizin
|
deneklerimizin
|
| 2nd plural
|
deneğinizin
|
deneklerinizin
|
| 3rd plural
|
deneklerinin
|
deneklerinin
|
Predicative forms
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
deneğim
|
deneklerim
|
| 2nd singular
|
deneksin
|
deneklersin
|
| 3rd singular
|
denek
denektir
|
denekler
deneklerdir
|
| 1st plural
|
deneğiz
|
denekleriz
|
| 2nd plural
|
deneksiniz
|
deneklersiniz
|
| 3rd plural
|
denekler
|
deneklerdir
|
|
Derived terms
Further reading
- “denek”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “denek”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
- Nişanyan, Sevan (2002–), “denek”, in Nişanyan Sözlük