dearnáil

Irish

Etymology

From Middle English dernen (“to conceal”) (from Old English diernan, from Proto-West Germanic *darnijan, from Proto-West Germanic *darnī (“hidden”)) + -áil.

Verb

dearnáil (present analytic dearnálann, future analytic dearnálfaidh, verbal noun dearnáil, past participle dearnáilte)

(ambitransitive) darn

Conjugation

Conjugation of *dearnáil* (first conjugation – B)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	dearnálaim	dearnálann tú; dearnálair^†	dearnálann sé, sí	dearnálaimid; dearnálann muid	dearnálann sibh	dearnálann siad; dearnálaid^†	a dhearnálann; a dhearnálas	dearnáiltear
past	dhearnáil mé; dhearnálas	dhearnáil tú; dhearnálais	dhearnáil sé, sí	dhearnálamar; dhearnáil muid	dhearnáil sibh; dhearnálabhair	dhearnáil siad; dhearnáladar	a dhearnáil	dearnáladh
past habitual	dhearnálainn / dearnálainn^‡	dhearnáilteá / dearnáilteá^‡	dhearnáladh sé, sí / dearnáladh sé, sí^‡	dhearnálaimis; dhearnáladh muid / dearnáladh muid^‡	dhearnáladh sibh / dearnáladh sibh^‡	dhearnálaidís; dhearnáladh siad / dearnálaidís^‡; dearnáladh siad^‡	a dhearnáladh	dhearnáiltí / dearnáiltí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	dearnálfaidh mé; dearnálfad	dearnálfaidh tú; dearnálfair^†	dearnálfaidh sé, sí	dearnálfaimid; dearnálfaidh muid	dearnálfaidh sibh	dearnálfaidh siad; dearnálfaid^†	a dhearnálfaidh; a dhearnálfas	dearnálfar
conditional	dhearnálfainn / dearnálfainn^‡	dhearnálfá / dearnálfá^‡	dhearnálfadh sé, sí / dearnálfadh sé, sí^‡	dhearnálfaimis; dhearnálfadh muid / dearnálfaimis^‡; dearnálfadh muid^‡	dhearnálfadh sibh / dearnálfadh sibh^‡	dhearnálfaidís; dhearnálfadh siad / dearnálfaidís^‡; dearnálfadh siad^‡	a dhearnálfadh	dhearnálfaí / dearnálfaí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go ndearnála mé; go ndearnálad^†	go ndearnála tú; go ndearnálair^†	go ndearnála sé, sí	go ndearnálaimid; go ndearnála muid	go ndearnála sibh	go ndearnála siad; go ndearnálaid^†	—	go ndearnáiltear
past	dá ndearnálainn	dá ndearnáilteá	dá ndearnáladh sé, sí	dá ndearnálaimis; dá ndearnáladh muid	dá ndearnáladh sibh	dá ndearnálaidís; dá ndearnáladh siad	—	dá ndearnáiltí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	dearnálaim	dearnáil	dearnáladh sé, sí	dearnálaimis	dearnálaigí; dearnálaidh^†	dearnálaidís	—	dearnáiltear

past participle	dearnáilte

verbal noun	dearnáil

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Noun

dearnáil f (genitive singular dearnála)

verbal noun of dearnáil
darning

Declension

Declension of dearnáil (third declension, no plural)

bare forms
	singular
nominative	dearnáil
vocative	a dhearnáil
genitive	dearnála
dative	dearnáil

forms with the definite article
	singular
nominative	an dearnáil
genitive	na dearnála
dative	leis an dearnáil don dearnáil

Derived terms

ceap dearnála (“darning mushroom”)
greim dearnála (“darning-stitch”)
snáthaid dearnála (“darning-needle”)
míndearnáil (“fine-darning”)

Mutation

Mutated forms of *dearnáil*
radical	lenition	eclipsis
dearnáil	dhearnáil	ndearnáil

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

Ó Dónaill, Niall (1977), “dearnáil”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN