deargaigh

Irish

Etymology 1

From dearg +‎ -igh

Verb

deargaigh (present analytic deargaíonn, future analytic deargóidh, verbal noun deargú, past participle deargaithe)

alternative form of dearg (“to redden”)

Conjugation

Conjugation of *deargaigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	deargaím	deargaíonn tú; deargaír^†	deargaíonn sé, sí	deargaímid; deargaíonn muid	deargaíonn sibh	deargaíonn siad; deargaíd^†	a dheargaíonn; a dheargaíos	deargaítear
past	dheargaigh mé; dheargaíos	dheargaigh tú; dheargaís	dheargaigh sé, sí	dheargaíomar; dheargaigh muid	dheargaigh sibh; dheargaíobhair	dheargaigh siad; dheargaíodar	a dheargaigh	deargaíodh
past habitual	dheargaínn / deargaínn^‡	dheargaíteá / deargaíteá^‡	dheargaíodh sé, sí / deargaíodh sé, sí^‡	dheargaímis; dheargaíodh muid / deargaímis^‡; deargaíodh muid^‡	dheargaíodh sibh / deargaíodh sibh^‡	dheargaídís; dheargaíodh / deargaídís^‡; deargaíodh siad^‡	a dheargaíodh	dheargaítí / deargaítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	deargóidh mé; deargód; deargóchaidh mé^†	deargóidh tú; deargóir^†; deargóchaidh tú^†	deargóidh sé, sí; deargóchaidh sé, sí^†	deargóimid; deargóidh muid; deargóchaimid^†; deargóchaidh muid^†	deargóidh sibh; deargóchaidh sibh^†	deargóidh siad; deargóid^†; deargóchaidh siad^†	a dheargóidh; a dheargós; a dheargóchaidh^†; a dheargóchas^†	deargófar; deargóchar^†
conditional	dheargóinn; dheargóchainn^† / deargóinn^‡; deargóchainn^†^‡	dheargófá; dheargóchthá^† / deargófá^‡; deargóchthá^†^‡	dheargódh sé, sí; dheargóchadh sé, sí^† / deargódh sé, sí^‡; deargóchadh sé, sí^†^‡	dheargóimis; dheargódh muid; dheargóchaimis^†; dheargóchadh muid^† / deargóimis^‡; deargódh muid^‡; deargóchaimis^†^‡; deargóchadh muid^†^‡	dheargódh sibh; dheargóchadh sibh^† / deargódh sibh^‡; deargóchadh sibh^†^‡	dheargóidís; dheargódh siad; dheargóchaidís^†; dheargóchadh siad^† / deargóidís^‡; deargódh siad^‡; deargóchaidís^†^‡; deargóchadh siad^†^‡	a dheargódh; a dheargóchadh^†	dheargófaí; dheargóchthaí^† / deargófaí^‡; deargóchthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go ndeargaí mé; go ndeargaíod^†	go ndeargaí tú; go ndeargaír^†	go ndeargaí sé, sí	go ndeargaímid; go ndeargaí muid	go ndeargaí sibh	go ndeargaí siad; go ndeargaíd^†	—	go ndeargaítear
past	dá ndeargaínn	dá ndeargaíteá	dá ndeargaíodh sé, sí	dá ndeargaímis; dá ndeargaíodh muid	dá ndeargaíodh sibh	dá ndeargaídís; dá ndeargaíodh siad	—	dá ndeargaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	deargaím	deargaigh	deargaíodh sé, sí	deargaímis	deargaígí; deargaídh^†	deargaídís	—	deargaítear

past participle	deargaithe

verbal noun	deargú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

deargaigh

inflection of deargach:
1. vocative/genitive singular
2. nominative/dative plural

Mutation

Mutated forms of *deargaigh*
radical	lenition	eclipsis
deargaigh	dheargaigh	ndeargaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.