dathaigh

Irish

Etymology 1

From dath (“colour”) +‎ -igh.

Verb

dathaigh (present analytic dathaíonn, future analytic dathóidh, verbal noun dathú, past participle daite)

(ambitransitive) to dye, tint
(ambitransitive) to colour, stain

Conjugation

Conjugation of *dathaigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	dathaím	dathaíonn tú; dathaír^†	dathaíonn sé, sí	dathaímid; dathaíonn muid	dathaíonn sibh	dathaíonn siad; dathaíd^†	a dhathaíonn; a dhathaíos	dathaítear
past	dhathaigh mé; dhathaíos	dhathaigh tú; dhathaís	dhathaigh sé, sí	dhathaíomar; dhathaigh muid	dhathaigh sibh; dhathaíobhair	dhathaigh siad; dhathaíodar	a dhathaigh	dathaíodh
past habitual	dhathaínn / dathaínn^‡	dhathaíteá / dathaíteá^‡	dhathaíodh sé, sí / dathaíodh sé, sí^‡	dhathaímis; dhathaíodh muid / dathaímis^‡; dathaíodh muid^‡	dhathaíodh sibh / dathaíodh sibh^‡	dhathaídís; dhathaíodh / dathaídís^‡; dathaíodh siad^‡	a dhathaíodh	dhathaítí / dathaítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	dathóidh mé; dathód; dathóchaidh mé^†	dathóidh tú; dathóir^†; dathóchaidh tú^†	dathóidh sé, sí; dathóchaidh sé, sí^†	dathóimid; dathóidh muid; dathóchaimid^†; dathóchaidh muid^†	dathóidh sibh; dathóchaidh sibh^†	dathóidh siad; dathóid^†; dathóchaidh siad^†	a dhathóidh; a dhathós; a dhathóchaidh^†; a dhathóchas^†	dathófar; dathóchar^†
conditional	dhathóinn; dhathóchainn^† / dathóinn^‡; dathóchainn^†^‡	dhathófá; dhathóchthá^† / dathófá^‡; dathóchthá^†^‡	dhathódh sé, sí; dhathóchadh sé, sí^† / dathódh sé, sí^‡; dathóchadh sé, sí^†^‡	dhathóimis; dhathódh muid; dhathóchaimis^†; dhathóchadh muid^† / dathóimis^‡; dathódh muid^‡; dathóchaimis^†^‡; dathóchadh muid^†^‡	dhathódh sibh; dhathóchadh sibh^† / dathódh sibh^‡; dathóchadh sibh^†^‡	dhathóidís; dhathódh siad; dhathóchaidís^†; dhathóchadh siad^† / dathóidís^‡; dathódh siad^‡; dathóchaidís^†^‡; dathóchadh siad^†^‡	a dhathódh; a dhathóchadh^†	dhathófaí; dhathóchthaí^† / dathófaí^‡; dathóchthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go ndathaí mé; go ndathaíod^†	go ndathaí tú; go ndathaír^†	go ndathaí sé, sí	go ndathaímid; go ndathaí muid	go ndathaí sibh	go ndathaí siad; go ndathaíd^†	—	go ndathaítear
past	dá ndathaínn	dá ndathaíteá	dá ndathaíodh sé, sí	dá ndathaímis; dá ndathaíodh muid	dá ndathaíodh sibh	dá ndathaídís; dá ndathaíodh siad	—	dá ndathaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	dathaím	dathaigh	dathaíodh sé, sí	dathaímis	dathaígí; dathaídh^†	dathaídís	—	dathaítear

past participle	daite

verbal noun	dathú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Related terms

péinteáil

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

dathaigh

inflection of dathach:
1. vocative/genitive singular masculine
2. (archaic) dative singular feminine

Mutation

Mutated forms of *dathaigh*
radical	lenition	eclipsis
dathaigh	dhathaigh	ndathaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.