datatim

Latin

Etymology

From datō +‎ -tim.

Pronunciation

Adverb

datātim (not comparable) (pre-classical, very rare)

  1. giving to each other
    • c. 190 BCE, Plautus, Curculio 2.3.17–18, (Here expressing the reciprocal throwing of a ball.):
      Tum isti qui ludunt datatim servi scurrarum in via,
      et datores et factores omnis subdam sub solum.
      (please add an English translation of this quotation)
    • c. 280 CE, Nonius Marcellus, De compendiosa doctrina I 133:
      Novius Exodio:
      'non ludunt in molis pila raptim datatim vorsa?'
      (please add an English translation of this quotation)
  2. in obscene use

References

  • datatim”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • "datatim", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
  • datatim”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.