damnaigh

Irish

Alternative forms

  • damn, damnuigh (obsolete)

Etymology

From Middle Irish damnaid (from Latin damnō) +‎ -igh.[1][2]

Pronunciation

  • (Munster) IPA(key): /ˈd̪ˠɑmˠən̪ˠɪɟ/
  • (Connacht) IPA(key): /ˈd̪ˠamˠnˠə/[3], /ˈd̪ˠamˠnˠiː/
  • (Ulster) IPA(key): /ˈd̪ˠamˠnˠi/

Verb

damnaigh (present analytic damnaíonn, future analytic damnóidh, verbal noun damnú, past participle damnaithe)

  1. to damn
    • 1899, Franz Nikolaus Finck, Die araner mundart [The Aran Dialect], volume II (overall work in German), Marburg: Elwert’sche Verlagsbuchhandlung, page 62:
      tā šē rācə sə šḱŕīviń ȷēǵī, gə namnō ȷiə n cə, ə xȧhəs ə hȳəl gə h-olək.
      [Tá sé ráite sa scríbhinn diaga go ndamnóidh Dia an té a chaitheas a shaol go holc.]
      It is said in holy scripture that God will damn the one who spends his life badly.

Conjugation

Conjugation of damnaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present damnaím damnaíonn tú;
damnaír
damnaíonn sé, sí damnaímid;
damnaíonn muid
damnaíonn sibh damnaíonn siad;
damnaíd
a dhamnaíonn; a dhamnaíos damnaítear
past dhamnaigh mé; dhamnaíos dhamnaigh tú; dhamnaís dhamnaigh sé, sí dhamnaíomar; dhamnaigh muid dhamnaigh sibh; dhamnaíobhair dhamnaigh siad; dhamnaíodar a dhamnaigh damnaíodh
past habitual dhamnaínn /
damnaínn
dhamnaíteá /
damnaíteá
dhamnaíodh sé, sí /
damnaíodh sé, sí
dhamnaímis; dhamnaíodh muid /
damnaímis; damnaíodh muid
dhamnaíodh sibh /
damnaíodh sibh
dhamnaídís; dhamnaíodh /
damnaídís; damnaíodh siad
a dhamnaíodh dhamnaítí /
damnaítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future damnóidh mé;
damnód;
damnóchaidh
damnóidh tú;
damnóir;
damnóchaidh
damnóidh sé, sí;
damnóchaidh sé, sí
damnóimid;
damnóidh muid;
damnóchaimid;
damnóchaidh muid
damnóidh sibh;
damnóchaidh sibh
damnóidh siad;
damnóid;
damnóchaidh siad
a dhamnóidh; a dhamnós; a dhamnóchaidh; a dhamnóchas damnófar; damnóchar
conditional dhamnóinn; dhamnóchainn /
damnóinn; damnóchainn
dhamnófá; dhamnóchthá /
damnófá; damnóchthá
dhamnódh sé, sí; dhamnóchadh sé, sí /
damnódh sé, sí; damnóchadh sé, sí
dhamnóimis; dhamnódh muid; dhamnóchaimis; dhamnóchadh muid /
damnóimis; damnódh muid; damnóchaimis; damnóchadh muid
dhamnódh sibh; dhamnóchadh sibh /
damnódh sibh; damnóchadh sibh
dhamnóidís; dhamnódh siad; dhamnóchaidís; dhamnóchadh siad /
damnóidís; damnódh siad; damnóchaidís; damnóchadh siad
a dhamnódh; a dhamnóchadh dhamnófaí; dhamnóchthaí /
damnófaí; damnóchthaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go ndamnaí mé;
go ndamnaíod
go ndamnaí tú;
go ndamnaír
go ndamnaí sé, sí go ndamnaímid;
go ndamnaí muid
go ndamnaí sibh go ndamnaí siad;
go ndamnaíd
go ndamnaítear
past ndamnaínn ndamnaíteá ndamnaíodh sé, sí ndamnaímis;
ndamnaíodh muid
ndamnaíodh sibh ndamnaídís;
ndamnaíodh siad
ndamnaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
damnaím damnaigh damnaíodh sé, sí damnaímis damnaígí;
damnaídh
damnaídís damnaítear
past participle damnaithe
verbal noun damnú

archaic or dialect form
dependent form

References

  1. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “1 damnaid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
  2. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “2 damnaigidir”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
  3. ^ Finck, F. N. (1899), Die araner mundart [The Aran Dialect] (in German), Zweiter Band: Wörterbuch [Second volume: Dictionary], Marburg: Elwert’sche Verlagsbuchhandlung, page 62

Further reading

  • Dinneen, Patrick S. (1927), “damnuiġim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 306; reprinted with additions 1996, →ISBN
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “damnaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN