dźiwi
See also: dziwi
Upper Sorbian
Pronunciation
- IPA(key): /ˈd͡ʒiwi/
- Rhymes: -iwi
- Syllabification: dźi‧wi
Etymology 1
Inherited from Proto-Slavic *divь (“natural, intact; feral, wild”). By surface analysis, dźiwy + -i.
Adjective
dźiwi (comparative dźiwiši, superlative najdźiwiši, absolute superlative nanajdźiwiši, excessive předźiwi, derived adverb dźiwjo or dźiwje)
- wild, feral
- Nic wšitke dźiwje zwěrjata móža so domestifikować. ― Not all wild animals can be domesticated.
Declension
Declension of dźiwi
| singular | dual | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | virile | nonvirile | virile | nonvirile | ||
| personal/animal | inanimate | |||||||
| nominative, vocative | dźiwi | dźiwje | dźiwja | dźiwjej | dźiwi | dźiwje | ||
| genitive | dźiwjeho dźiwjoh¹ |
dźiwjeje | dźiwjeju | dźiwich | ||||
| dative | dźiwjemu dźiwjom¹ |
dźiwjej | dźiwimaj | dźiwim | ||||
| accusative | dźiwjeho dźiwjoh¹ |
dźiwi | dźiwje | dźiwju | dźiwjeju | dźiwjej | dźiwich | dźiwje |
| instrumental | dźiwim | dźiwjej | dźiwimaj | dźiwimi | ||||
| locative | dźiwich | |||||||
¹ Poetic or colloquial.
Etymology 2
See the etymology of the corresponding lemma form.
Verb
dźiwi
- third-person singular present of dźiwić