dúbail

Irish

Etymology

From Middle English double, from Old French dobler, from Late Latin dūplō, from Latin dūplus.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈd̪ˠuːbˠəlʲ/

Verb

dúbail (present analytic dúblaíonn, future analytic dúblóidh, verbal noun dúbailt, past participle dúbailte) (transitive)

  1. to double
  2. to duplicate
  3. to fold in two

Conjugation

Conjugation of dúbail (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present dúblaím dúblaíonn tú;
dúblaír
dúblaíonn sé, sí dúblaímid;
dúblaíonn muid
dúblaíonn sibh dúblaíonn siad;
dúblaíd
a dhúblaíonn; a dhúblaíos dúblaítear
past dhúbail mé; dhúblaíos dhúbail tú; dhúblaís dhúbail sé, sí dhúblaíomar; dhúbail muid dhúbail sibh; dhúblaíobhair dhúbail siad; dhúblaíodar a dhúbail dúblaíodh
past habitual dhúblaínn /
dúblaínn
dhúblaíteá /
dúblaíteá
dhúblaíodh sé, sí /
dúblaíodh sé, sí
dhúblaímis; dhúblaíodh muid /
dúblaímis; dúblaíodh muid
dhúblaíodh sibh /
dúblaíodh sibh
dhúblaídís; dhúblaíodh /
dúblaídís; dúblaíodh siad
a dhúblaíodh dhúblaítí /
dúblaítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future dúblóidh mé;
dúblód;
dúblóchaidh
dúblóidh tú;
dúblóir;
dúblóchaidh
dúblóidh sé, sí;
dúblóchaidh sé, sí
dúblóimid;
dúblóidh muid;
dúblóchaimid;
dúblóchaidh muid
dúblóidh sibh;
dúblóchaidh sibh
dúblóidh siad;
dúblóid;
dúblóchaidh siad
a dhúblóidh; a dhúblós; a dhúblóchaidh; a dhúblóchas dúblófar; dúblóchar
conditional dhúblóinn; dhúblóchainn /
dúblóinn; dúblóchainn
dhúblófá; dhúblóchthá /
dúblófá; dúblóchthá
dhúblódh sé, sí; dhúblóchadh sé, sí /
dúblódh sé, sí; dúblóchadh sé, sí
dhúblóimis; dhúblódh muid; dhúblóchaimis; dhúblóchadh muid /
dúblóimis; dúblódh muid; dúblóchaimis; dúblóchadh muid
dhúblódh sibh; dhúblóchadh sibh /
dúblódh sibh; dúblóchadh sibh
dhúblóidís; dhúblódh siad; dhúblóchaidís; dhúblóchadh siad /
dúblóidís; dúblódh siad; dúblóchaidís; dúblóchadh siad
a dhúblódh; a dhúblóchadh dhúblófaí; dhúblóchthaí /
dúblófaí; dúblóchthaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go ndúblaí mé;
go ndúblaíod
go ndúblaí tú;
go ndúblaír
go ndúblaí sé, sí go ndúblaímid;
go ndúblaí muid
go ndúblaí sibh go ndúblaí siad;
go ndúblaíd
go ndúblaítear
past ndúblaínn ndúblaíteá ndúblaíodh sé, sí ndúblaímis;
ndúblaíodh muid
ndúblaíodh sibh ndúblaídís;
ndúblaíodh siad
ndúblaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
dúblaím dúbail dúblaíodh sé, sí dúblaímis dúblaígí;
dúblaídh
dúblaídís dúblaítear
past participle dúbailte
verbal noun dúbailt

archaic or dialect form
dependent form

Derived terms

Mutation

Mutated forms of dúbail
radical lenition eclipsis
dúbail dhúbail ndúbail

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading