díoth

Irish

Etymology 1

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Noun

díoth m (genitive singular díotha, nominative plural díothanna)

stinging sensation, twinge; thrill

Declension

Declension of díoth (third declension)

bare forms
	singular	plural
nominative	díoth	díothanna
vocative	a dhíoth	a dhíothanna
genitive	díotha	díothanna
dative	díoth	díothanna

forms with the definite article
	singular	plural
nominative	an díoth	na díothanna
genitive	an díotha	na ndíothanna
dative	leis an díoth don díoth	leis na díothanna

Etymology 2

See díth.

Noun

díoth f pl

genitive plural of díth (“loss; deprivation, destruction; want, lack; need, requirement”)

Etymology 3

See díothaigh.

Verb

díoth (present analytic díothann, future analytic díothfaidh, verbal noun díothadh, past participle díota)

(transitive) alternative form of díothaigh (“destroy, eliminate; annihilate, exterminate”)

Conjugation

Conjugation of *díoth* (first conjugation – A)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	díothaim	díothann tú; díothair^†	díothann sé, sí	díothaimid; díothann muid	díothann sibh	díothann siad; díothaid^†	a dhíothann; a dhíothas	díotar
past	dhíoth mé; dhíothas	dhíoth tú; dhíothais	dhíoth sé, sí	dhíothamar; dhíoth muid	dhíoth sibh; dhíothabhair	dhíoth siad; dhíothadar	a dhíoth	díothadh
past habitual	dhíothainn / díothainn^‡	dhíotá / díotá^‡	dhíothadh sé, sí / díothadh sé, sí^‡	dhíothaimis; dhíothadh muid / díothaimis^‡; díothadh muid^‡	dhíothadh sibh / díothadh sibh^‡	dhíothaidís; dhíothadh siad / díothaidís^‡; díothadh siad^‡	a dhíothadh	dhíotaí / díotaí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	díothfaidh mé; díothfad	díothfaidh tú; díothfair^†	díothfaidh sé, sí	díothfaimid; díothfaidh muid	díothfaidh sibh	díothfaidh siad; díothfaid^†	a dhíothfaidh; a dhíothfas	díothfar
conditional	dhíothfainn / díothfainn^‡	dhíothfá / díothfá^‡	dhíothfadh sé, sí / díothfadh sé, sí^‡	dhíothfaimis; dhíothfadh muid / díothfaimis^‡; díothfadh muid^‡	dhíothfadh sibh / díothfadh sibh^‡	dhíothfaidís; dhíothfadh siad / díothfaidís^‡; díothfadh siad^‡	a dhíothfadh	dhíothfaí / díothfaí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go ndíotha mé; go ndíothad^†	go ndíotha tú; go ndíothair^†	go ndíotha sé, sí	go ndíothaimid; go ndíotha muid	go ndíotha sibh	go ndíotha siad; go ndíothaid^†	—	go ndíotar
past	dá ndíothainn	dá ndíotá	dá ndíothadh sé, sí	dá ndíothaimis; dá ndíothadh muid	dá ndíothadh sibh	dá ndíothaidís; dá ndíothadh siad	—	dá ndíotaí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	díothaim	díoth	díothadh sé, sí	díothaimis	díothaigí; díothaidh^†	díothaidís	—	díotar

past participle	díota

verbal noun	díothadh

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of *díoth*
radical	lenition	eclipsis
díoth	dhíoth	ndíoth

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

Ó Dónaill, Niall (1977), “díoth”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
“twinge”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026