díon

See also: dion, Dion, and dìon

Irish

Etymology

From Old Irish dín.

Pronunciation

  • IPA(key): /dʲiːnˠ/

Noun

díon m (genitive singular dín, nominative plural díonta)

  1. protection, shelter
  2. covering
  3. roof
  4. verbal noun of díon

Declension

Declension of díon (first declension)
bare forms
singular plural
nominative díon díonta
vocative a dhín a dhíonta
genitive dín díonta
dative díon díonta
forms with the definite article
singular plural
nominative an díon na díonta
genitive an dín na ndíonta
dative leis an díon
don díon
leis na díonta

Derived terms

Verb

díon (present analytic díonann, future analytic díonfaidh, verbal noun díon, past participle díonta)

  1. to protect, shelter
  2. to proof
  3. to roof, thatch

Conjugation

Conjugation of díon (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present díonaim díonann tú;
díonair
díonann sé, sí díonaimid; díonann muid díonann sibh díonann siad;
díonaid
a dhíonann; a dhíonas díontar
past dhíon mé; dhíonas dhíon tú; dhíonais dhíon sé, sí dhíonamar; dhíon muid dhíon sibh; dhíonabhair dhíon siad; dhíonadar a dhíon díonadh
past habitual dhíonainn /
díonainn
dhíontá /
díontá
dhíonadh sé, sí /
díonadh sé, sí
dhíonaimis; dhíonadh muid /
díonaimis; díonadh muid
dhíonadh sibh /
díonadh sibh
dhíonaidís; dhíonadh siad /
díonaidís; díonadh siad
a dhíonadh dhíontaí /
díontaí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future díonfaidh mé;
díonfad
díonfaidh tú;
díonfair
díonfaidh sé, sí díonfaimid;
díonfaidh muid
díonfaidh sibh díonfaidh siad;
díonfaid
a dhíonfaidh; a dhíonfas díonfar
conditional dhíonfainn /
díonfainn
dhíonfá /
díonfá
dhíonfadh sé, sí /
díonfadh sé, sí
dhíonfaimis; dhíonfadh muid /
díonfaimis; díonfadh muid
dhíonfadh sibh /
díonfadh sibh
dhíonfaidís; dhíonfadh siad /
díonfaidís; díonfadh siad
a dhíonfadh dhíonfaí /
díonfaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go ndíona mé;
go ndíonad
go ndíona tú;
go ndíonair
go ndíona sé, sí go ndíonaimid;
go ndíona muid
go ndíona sibh go ndíona siad;
go ndíonaid
go ndíontar
past ndíonainn ndíontá ndíonadh sé, sí ndíonaimis;
ndíonadh muid
ndíonadh sibh ndíonaidís;
ndíonadh siad
ndíontaí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
díonaim díon díonadh sé, sí díonaimis díonaigí;
díonaidh
díonaidís díontar
past participle díonta
verbal noun díon

archaic or dialect form
dependent form

Derived terms

Mutation

Mutated forms of díon
radical lenition eclipsis
díon dhíon ndíon

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.