díol

See also: diol and dìol

Irish

Etymology

From Middle Irish dílaid, from díl (“satisfaction, paying, of a debt”), from do·lá (“rejects, remits (a debt)”), from Proto-Celtic *dī-layeti (“throw away”), from Proto-Indo-European *leh₁- (“loosen, release”).

Pronunciation

(Munster) IPA^(key): /dʲiːl̪ˠ/^[1]
(Connacht) IPA^(key): /dʲiːlˠ/^[2]
(Ulster) IPA^(key): /dʲiəlˠ/^[3]

Verb

díol (present analytic díolann, future analytic díolfaidh, verbal noun díol, past participle díolta)

sell
(Munster, Ulster) pay
Synonym: íoc

Conjugation

Conjugation of *díol* (first conjugation – A)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	díolaim	díolann tú; díolair^†	díolann sé, sí	díolaimid; díolann muid	díolann sibh	díolann siad; díolaid^†	a dhíolann; a dhíolas	díoltar
past	dhíol mé; dhíolas	dhíol tú; dhíolais	dhíol sé, sí	dhíolamar; dhíol muid	dhíol sibh; dhíolabhair	dhíol siad; dhíoladar	a dhíol	díoladh
past habitual	dhíolainn / díolainn^‡	dhíoltá / díoltá^‡	dhíoladh sé, sí / díoladh sé, sí^‡	dhíolaimis; dhíoladh muid / díolaimis^‡; díoladh muid^‡	dhíoladh sibh / díoladh sibh^‡	dhíolaidís; dhíoladh siad / díolaidís^‡; díoladh siad^‡	a dhíoladh	dhíoltaí / díoltaí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	díolfaidh mé; díolfad	díolfaidh tú; díolfair^†	díolfaidh sé, sí	díolfaimid; díolfaidh muid	díolfaidh sibh	díolfaidh siad; díolfaid^†	a dhíolfaidh; a dhíolfas	díolfar
conditional	dhíolfainn / díolfainn^‡	dhíolfá / díolfá^‡	dhíolfadh sé, sí / díolfadh sé, sí^‡	dhíolfaimis; dhíolfadh muid / díolfaimis^‡; díolfadh muid^‡	dhíolfadh sibh / díolfadh sibh^‡	dhíolfaidís; dhíolfadh siad / díolfaidís^‡; díolfadh siad^‡	a dhíolfadh	dhíolfaí / díolfaí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go ndíola mé; go ndíolad^†	go ndíola tú; go ndíolair^†	go ndíola sé, sí	go ndíolaimid; go ndíola muid	go ndíola sibh	go ndíola siad; go ndíolaid^†	—	go ndíoltar
past	dá ndíolainn	dá ndíoltá	dá ndíoladh sé, sí	dá ndíolaimis; dá ndíoladh muid	dá ndíoladh sibh	dá ndíolaidís; dá ndíoladh siad	—	dá ndíoltaí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	díolaim	díol	díoladh sé, sí	díolaimis	díolaigí; díolaidh^†	díolaidís	—	díoltar

past participle	díolta

verbal noun	díol

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Quotations

1906, E. C. Quiggin, A Dialect of Donegal (overall work in English), Cambridge University Press, section 253, page 91:
ə Nʹiəl̥ət(ʹ) ʃə
[dhá ndíolfadh sé]
if he were to pay
1939, Peig Sayers, “Inghean an Cheannaidhe”, in Marie-Louise Sjoestedt, Description d’un parler irlandais de Kerry (Bibliothèque de l'École des Hautes Études; 270) (overall work in French), Paris: Librairie Honoré Champion, page 196:
Fan timpall an tighe agus má’s bean mise a dhíolann ní bheidh tusa aon nídh chun deireadh leis an scéal.
Stay around the house, and if I'm a woman who pays, you won’t be set back in the matter.

Noun

díol m (genitive singular as substantive díola, genitive as verbal noun díolta)

verbal noun of díol
selling, sale

Declension

As substantive

Declension of díol (third declension, no plural)

bare forms
	singular
nominative	díol
vocative	a dhíol
genitive	díola
dative	díol

forms with the definite article
	singular
nominative	an díol
genitive	an díola
dative	leis an díol don díol

As verbal noun