díobháil

See also: dìobhail

Irish

Alternative forms

  • díoghbháil (obsolete)

Etymology

From Old Irish dígbáil (“lessening, diminishing, loss, want”), verbal noun of do·gaib (“lessens, diminishes, takes away, removes”).

Pronunciation

Noun

díobháil f (genitive singular díobhála, nominative plural díobhálacha)

  1. verbal noun of díobháil
  2. damage, harm
  3. (figurative) injury, wound

Declension

Declension of díobháil (third declension)
bare forms
singular plural
nominative díobháil díobhálacha
vocative a dhíobháil a dhíobhálacha
genitive díobhála díobhálacha
dative díobháil díobhálacha
forms with the definite article
singular plural
nominative an díobháil na díobhálacha
genitive na díobhála na ndíobhálacha
dative leis an díobháil
don díobháil 		leis na díobhálacha

Synonyms

Derived terms

Verb

díobháil (present analytic díobhálann, future analytic díobhálfaidh, verbal noun díobháil, past participle díobháilte)

  1. to injure

Conjugation

Conjugation of díobháil (first conjugation – B)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present díobhálaim díobhálann tú;
díobhálair† 		díobhálann sé, sí díobhálaimid; díobhálann muid díobhálann sibh díobhálann siad;
díobhálaid† 		a dhíobhálann; a dhíobhálas díobháiltear
past dhíobháil mé; dhíobhálas dhíobháil tú; dhíobhálais dhíobháil sé, sí dhíobhálamar; dhíobháil muid dhíobháil sibh; dhíobhálabhair dhíobháil siad; dhíobháladar a dhíobháil díobháladh
past habitual dhíobhálainn /
díobhálainn‡ 		dhíobháilteá /
díobháilteᇠ		dhíobháladh sé, sí /
díobháladh sé, sí‡ 		dhíobhálaimis; dhíobháladh muid /
díobháladh muid‡ 		dhíobháladh sibh /
díobháladh sibh‡ 		dhíobhálaidís; dhíobháladh siad /
díobhálaidís‡; díobháladh siad‡ 		a dhíobháladh dhíobháiltí /
díobháiltí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future díobhálfaidh mé;
díobhálfad 		díobhálfaidh tú;
díobhálfair† 		díobhálfaidh sé, sí díobhálfaimid;
díobhálfaidh muid 		díobhálfaidh sibh díobhálfaidh siad;
díobhálfaid† 		a dhíobhálfaidh; a dhíobhálfas díobhálfar
conditional dhíobhálfainn /
díobhálfainn‡ 		dhíobhálfá /
díobhálfᇠ		dhíobhálfadh sé, sí /
díobhálfadh sé, sí‡ 		dhíobhálfaimis; dhíobhálfadh muid /
díobhálfaimis‡; díobhálfadh muid‡ 		dhíobhálfadh sibh /
díobhálfadh sibh‡ 		dhíobhálfaidís; dhíobhálfadh siad /
díobhálfaidís‡; díobhálfadh siad‡ 		a dhíobhálfadh dhíobhálfaí /
díobhálfaí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go ndíobhála mé;
go ndíobhálad† 		go ndíobhála tú;
go ndíobhálair† 		go ndíobhála sé, sí go ndíobhálaimid;
go ndíobhála muid 		go ndíobhála sibh go ndíobhála siad;
go ndíobhálaid† 		— go ndíobháiltear
past dá ndíobhálainn dá ndíobháilteá dá ndíobháladh sé, sí dá ndíobhálaimis;
dá ndíobháladh muid 		dá ndíobháladh sibh dá ndíobhálaidís;
dá ndíobháladh siad 		— dá ndíobháiltí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— díobhálaim díobháil díobháladh sé, sí díobhálaimis díobhálaigí;
díobhálaidh† 		díobhálaidís — díobháiltear
past participle díobháilte
verbal noun díobháil

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Synonyms

Mutation

Mutated forms of díobháil
radical lenition eclipsis
díobháil dhíobháil ndíobháil

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.