díleáigh
Irish
Alternative forms
- díleagh (obsolete)
- díleaigh
Etymology
From Middle Irish dílegaid, from Old Irish do·lega.[1] By surface analysis, dí- + leáigh.
Pronunciation
Verb
díleáigh (present analytic díleánn, future analytic díleáfaidh, verbal noun díleá, past participle díleáite)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | díleáim | díleánn tú; díleáir† |
díleánn sé, sí | díleáimid; díleánn muid | díleánn sibh | díleánn siad; díleáid† |
a dhíleánn; a dhíleás | díleáitear |
| past | dhíleáigh mé; dhíleás | dhíleáigh tú; dhíleáis |
dhíleáigh sé, sí | dhíleámar; dhíleáigh muid | dhíleáigh sibh; dhíleábhair | dhíleáigh siad; dhíleádar | a dhíleáigh | díleádh |
| past habitual | dhíleáinn / díleáinn‡ |
dhíleáiteá / díleáiteᇠ|
dhíleádh sé, sí / díleádh sé, sí‡ |
dhíleáimis; dhíleádh muid / díleáimis‡; díleádh muid‡ |
dhíleádh sibh / díleádh sibh‡ |
dhíleáidís; dhíleádh siad / díleáidís‡; díleádh siad‡ |
a dhíleádh | dhíleáití / díleáití‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | díleáfaidh mé; díleáfad |
díleáfaidh tú; díleáfair† |
díleáfaidh sé, sí | díleáfaimid; díleáfaidh muid |
díleáfaidh sibh | díleáfaidh siad; díleáfaid† |
a dhíleáfaidh; a dhíleáfas | díleáfar |
| conditional | dhíleáfainn / díleáfainn‡ |
dhíleáfá / díleáfᇠ|
dhíleáfadh sé, sí / díleáfadh sé, sí‡ |
dhíleáfaimis; dhíleáfadh muid / díleáfaimis‡; díleáfadh muid‡ |
dhíleáfadh sibh / díleáfadh sibh‡ |
dhíleáfaidís; dhíleáfadh siad / díleáfaidís‡; díleáfadh siad‡ |
a dhíleáfadh | dhíleáfaí / díleáfaí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go ndíleá mé; go ndíleád† |
go ndíleá tú; go ndíleáir† |
go ndíleá sé, sí | go ndíleáimid; go ndíleá muid |
go ndíleá sibh | go ndíleá siad; go ndíleáid† |
— | go ndíleáitear |
| past | dá ndíleáinn | dá ndíleáiteá | dá ndíleádh sé, sí | dá ndíleáimis; dá ndíleádh muid |
dá ndíleádh sibh | dá ndíleáidís; dá ndíleádh siad |
— | dá ndíleáití |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | díleáim | díleáigh | díleádh sé, sí | díleáimis | díleáigí; díleáidh† |
díleáidís | — | díleáitear |
| past participle | díleáite | |||||||
| verbal noun | díleá | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Derived terms
- díleách (“digestive”, adjective)
- díleáiteacht f (“digestibility”)
- dodhíleáite (“indigestible”, adjective)
- in-díleáite (“digestible”, adjective)
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| díleáigh | dhíleáigh | ndíleáigh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “dílegaid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
- ^ Quiggin, E. C. (1906), A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, § 153, page 60
Further reading
- Dinneen, Patrick S. (1904), “díleaġaim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 240
- Ó Dónaill, Niall (1977), “díleáigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN