díbir

See also: dibir

Irish

Etymology

From Middle Irish díbrid (to banish, expel),[1] from Old Irish do·opir (to take away, defraud), from dí- +‎ uss- +‎ beirid.[2]

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈdʲiːbʲəɾʲ/

Verb

díbir (present analytic díbríonn, future analytic díbreoidh, verbal noun díbirt, past participle díbeartha)

  1. to drive out, expel
    • 1939, Peig Sayers, “Inghean an Cheannaidhe”, in Marie-Louise Sjoestedt, Description d’un parler irlandais de Kerry (Bibliothèque de l'École des Hautes Études; 270) (overall work in French), Paris: Librairie Honoré Champion, page 198:
      Is dócha, do díbrigheadh an cailín as a dtigh agus is é bhí tuillte aici.
      Probably, the girl was expelled from their house and she deserved it.
  2. to exile, banish

Conjugation

Conjugation of díbir (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present díbrím díbríonn tú;
díbrír
díbríonn sé, sí díbrímid;
díbríonn muid
díbríonn sibh díbríonn siad;
díbríd
a dhíbríonn; a dhíbríos díbrítear
past dhíbir mé; dhíbríos dhíbir tú; dhíbrís dhíbir sé, sí dhíbríomar; dhíbir muid dhíbir sibh; dhíbríobhair dhíbir siad; dhíbríodar a dhíbir díbríodh
past habitual dhíbrínn /
díbrínn
dhíbríteá /
díbríteá
dhíbríodh sé, sí /
díbríodh sé, sí
dhíbrímis; dhíbríodh muid /
díbrímis; díbríodh muid
dhíbríodh sibh /
díbríodh sibh
dhíbrídís; dhíbríodh /
díbrídís; díbríodh siad
a dhíbríodh dhíbrítí /
díbrítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future díbreoidh mé;
díbreod;
díbreochaidh
díbreoidh tú;
díbreoir;
díbreochaidh
díbreoidh sé, sí;
díbreochaidh sé, sí
díbreoimid;
díbreoidh muid;
díbreochaimid;
díbreochaidh muid
díbreoidh sibh;
díbreochaidh sibh
díbreoidh siad;
díbreoid;
díbreochaidh siad
a dhíbreoidh; a dhíbreos; a dhíbreochaidh; a dhíbreochas díbreofar; díbreochar
conditional dhíbreoinn; dhíbreochainn /
díbreoinn; díbreochainn
dhíbreofá; dhíbreochthá /
díbreofá; díbreochthá
dhíbreodh sé, sí; dhíbreochadh sé, sí /
díbreodh sé, sí; díbreochadh sé, sí
dhíbreoimis; dhíbreodh muid; dhíbreochaimis; dhíbreochadh muid /
díbreoimis; díbreodh muid; díbreochaimis; díbreochadh muid
dhíbreodh sibh; dhíbreochadh sibh /
díbreodh sibh; díbreochadh sibh
dhíbreoidís; dhíbreodh siad; dhíbreochaidís; dhíbreochadh siad /
díbreoidís; díbreodh siad; díbreochaidís; díbreochadh siad
a dhíbreodh; a dhíbreochadh dhíbreofaí; dhíbreochthaí /
díbreofaí; díbreochthaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go ndíbrí mé;
go ndíbríod
go ndíbrí tú;
go ndíbrír
go ndíbrí sé, sí go ndíbrímid;
go ndíbrí muid
go ndíbrí sibh go ndíbrí siad;
go ndíbríd
go ndíbrítear
past ndíbrínn ndíbríteá ndíbríodh sé, sí ndíbrímis;
ndíbríodh muid
ndíbríodh sibh ndíbrídís;
ndíbríodh siad
ndíbrítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
díbrím díbir díbríodh sé, sí díbrímis díbrígí;
díbrídh
díbrídís díbrítear
past participle díbeartha
verbal noun díbirt

archaic or dialect form
dependent form

Mutation

Mutated forms of díbir
radical lenition eclipsis
díbir dhíbir ndíbir

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “díbrid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
  2. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “do·opir”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language

Further reading

  • díbir”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy
  • Dinneen, Patrick S. (1904), “díbrim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 240
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “díbir”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN