dátaigh

Irish

Alternative forms

dátáil

Etymology

From dáta (“date”) +‎ -igh.

Verb

dátaigh (present analytic dátaíonn, future analytic dátóidh, verbal noun dátú, past participle dátaithe)

(transitive) to date
Synonym: cuir dáta le

Conjugation

Conjugation of *dátaigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	dátaím	dátaíonn tú; dátaír^†	dátaíonn sé, sí	dátaímid; dátaíonn muid	dátaíonn sibh	dátaíonn siad; dátaíd^†	a dhátaíonn; a dhátaíos	dátaítear
past	dhátaigh mé; dhátaíos	dhátaigh tú; dhátaís	dhátaigh sé, sí	dhátaíomar; dhátaigh muid	dhátaigh sibh; dhátaíobhair	dhátaigh siad; dhátaíodar	a dhátaigh	dátaíodh
past habitual	dhátaínn / dátaínn^‡	dhátaíteá / dátaíteá^‡	dhátaíodh sé, sí / dátaíodh sé, sí^‡	dhátaímis; dhátaíodh muid / dátaímis^‡; dátaíodh muid^‡	dhátaíodh sibh / dátaíodh sibh^‡	dhátaídís; dhátaíodh / dátaídís^‡; dátaíodh siad^‡	a dhátaíodh	dhátaítí / dátaítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	dátóidh mé; dátód; dátóchaidh mé^†	dátóidh tú; dátóir^†; dátóchaidh tú^†	dátóidh sé, sí; dátóchaidh sé, sí^†	dátóimid; dátóidh muid; dátóchaimid^†; dátóchaidh muid^†	dátóidh sibh; dátóchaidh sibh^†	dátóidh siad; dátóid^†; dátóchaidh siad^†	a dhátóidh; a dhátós; a dhátóchaidh^†; a dhátóchas^†	dátófar; dátóchar^†
conditional	dhátóinn; dhátóchainn^† / dátóinn^‡; dátóchainn^†^‡	dhátófá; dhátóchthá^† / dátófá^‡; dátóchthá^†^‡	dhátódh sé, sí; dhátóchadh sé, sí^† / dátódh sé, sí^‡; dátóchadh sé, sí^†^‡	dhátóimis; dhátódh muid; dhátóchaimis^†; dhátóchadh muid^† / dátóimis^‡; dátódh muid^‡; dátóchaimis^†^‡; dátóchadh muid^†^‡	dhátódh sibh; dhátóchadh sibh^† / dátódh sibh^‡; dátóchadh sibh^†^‡	dhátóidís; dhátódh siad; dhátóchaidís^†; dhátóchadh siad^† / dátóidís^‡; dátódh siad^‡; dátóchaidís^†^‡; dátóchadh siad^†^‡	a dhátódh; a dhátóchadh^†	dhátófaí; dhátóchthaí^† / dátófaí^‡; dátóchthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go ndátaí mé; go ndátaíod^†	go ndátaí tú; go ndátaír^†	go ndátaí sé, sí	go ndátaímid; go ndátaí muid	go ndátaí sibh	go ndátaí siad; go ndátaíd^†	—	go ndátaítear
past	dá ndátaínn	dá ndátaíteá	dá ndátaíodh sé, sí	dá ndátaímis; dá ndátaíodh muid	dá ndátaíodh sibh	dá ndátaídís; dá ndátaíodh siad	—	dá ndátaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	dátaím	dátaigh	dátaíodh sé, sí	dátaímis	dátaígí; dátaídh^†	dátaídís	—	dátaítear

past participle	dátaithe

verbal noun	dátú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of *dátaigh*
radical	lenition	eclipsis
dátaigh	dhátaigh	ndátaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.