czumactwo
Polish
Etymology
Etymology tree
From czumak + -ctwo. First attested in 1837.[1]
Pronunciation
- IPA(key): /t͡ʂuˈma.t͡stfɔ/
- Rhymes: -at͡stfɔ
- Syllabification: czu‧ma‧ctwo
Noun
czumactwo n
- (obsolete) profession of a chumak
- (obsolete) synonym of włóczęga / wędrówka
Declension
Declension of czumactwo
| singular | |
|---|---|
| nominative | czumactwo |
| genitive | czumactwa |
| dative | czumactwu |
| accusative | czumactwo |
| instrumental | czumactwem |
| locative | czumactwie |
| vocative | czumactwo |
References
Further reading
- czumactwo in Polish dictionaries at PWN
- J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1900), “czumactwo”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 1, Warsaw, page 405
- czumactwo in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego