czołowy

Polish

Etymology

Etymology tree
Proto-Indo-European *kelH-der.
Proto-Slavic *-o
Proto-Slavic *čelò
Old Polish czoło
Polish czoło
Proto-Indo-European *-usder.
Proto-Indo-European *-osder.
Proto-Slavic *-ovъ
Old Polish -owy
Polish -owy
Polish czołowy

    From czoło + -owy.

    Pronunciation

    • IPA(key): /t͡ʂɔˈwɔ.vɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvɘ
    • Syllabification: czo‧ło‧wy

    Adjective

    czołowy (not comparable, derived adverb czołowo)

    1. leading, foremost
    2. frontal, head-on
      zderzenie czołowe ― head-on collision

    Declension

    Declension of czołowy (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative czołowy czołowa czołowe czołowi czołowe
    genitive czołowego czołowej czołowego czołowych
    dative czołowemu czołowej czołowemu czołowym
    accusative czołowego czołowy czołową czołowe czołowych czołowe
    instrumental czołowym czołową czołowym czołowymi
    locative czołowym czołowej czołowym czołowych

    Further reading

    • czołowy in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
    • czołowy in Polish dictionaries at PWN
    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.