cunfånnder

Emilian

Etymology

From Latin confundere.

Pronunciation

  • IPA(key): /kuŋˈfʌnder/

Verb

cunfånnder

  1. to confuse

Conjugation

Conjugation of cunfånnder in the dialect of Bologna
infinitive cunfånnder
gerund cunfundànd
past participle cunfåuṡ, cunfûṡ
singular plural
first second third first second third
indicative present cunfånnd cunfånnd cunfånnd cunfundän cunfundî cunfånnden
imperfect cunfundêva cunfundêv cunfundêva cunfundêven cunfundêvi cunfundêven
past historic cunfundé cunfundéss cunfundé cunfundénn cunfundéssi cunfundénn
future cunfundrò cunfundrè cunfundrà cunfundrän cunfundrî cunfundràn
subjunctive present cunfånnda cunfånnd cunfånnda cunfundaggna cunfundêdi cunfånnden
imperfect cunfundéss cunfundéss cunfundéss cunfundéssen cunfundéssi cunfundéssen
conditional present cunfundrêv cunfundréss cunfundrêv cunfundrénn cunfundréssi cunfundrénn
imperative present cunfånnd cunfundän cunfundî

References

  • Vitali, Daniele; Lepri, Luigi (1999), “cunfånnder”, in Dizionario italiano–bolognese, bolognese–italiano, Milan: A. Vallardi, →ISBN, page 83