cunfånnder
Emilian
Etymology
From Latin confundere.
Pronunciation
- IPA(key): /kuŋˈfʌnder/
Verb
cunfånnder
- to confuse
Conjugation
| infinitive | cunfånnder | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | cunfundànd | ||||||
| past participle | cunfåuṡ, cunfûṡ | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | cunfånnd | cunfånnd | cunfånnd | cunfundän | cunfundî | cunfånnden |
| imperfect | cunfundêva | cunfundêv | cunfundêva | cunfundêven | cunfundêvi | cunfundêven | |
| past historic | cunfundé | cunfundéss | cunfundé | cunfundénn | cunfundéssi | cunfundénn | |
| future | cunfundrò | cunfundrè | cunfundrà | cunfundrän | cunfundrî | cunfundràn | |
| subjunctive | present | cunfånnda | cunfånnd | cunfånnda | cunfundaggna | cunfundêdi | cunfånnden |
| imperfect | cunfundéss | cunfundéss | cunfundéss | cunfundéssen | cunfundéssi | cunfundéssen | |
| conditional | present | cunfundrêv | cunfundréss | cunfundrêv | cunfundrénn | cunfundréssi | cunfundrénn |
| imperative | present | — | cunfånnd | — | cunfundän | cunfundî | — |
References
- Vitali, Daniele; Lepri, Luigi (1999), “cunfånnder”, in Dizionario italiano–bolognese, bolognese–italiano, Milan: A. Vallardi, →ISBN, page 83