culcat
Romanian
Etymology
Past participle of culca.
Noun
culcat n (uncountable)
Declension
| singular only | indefinite | definite |
|---|---|---|
| nominative-accusative | culcat | culcatul |
| genitive-dative | culcat | culcatului |
| vocative | culcatule | |
Past participle of culca.
culcat n (uncountable)
| singular only | indefinite | definite |
|---|---|---|
| nominative-accusative | culcat | culcatul |
| genitive-dative | culcat | culcatului |
| vocative | culcatule | |