cuimil

Irish

Alternative forms

Etymology

From Middle Irish cuimlid, comlaid, from Old Irish con·meil.[2]

Pronunciation

  • (Munster) IPA(key): /ˈcimʲəlʲ/[3] (corresponding to the form cimil)
  • (Connacht) IPA(key): /ˈkimʲəlʲ/, /ˈkɨmʲəlʲ/
  • (Ulster) IPA(key): /ˈkɞmˠəlʲ/[4] (corresponding to the form cumail)

Verb

cuimil (present analytic cuimlíonn, future analytic cuimleoidh, verbal noun cuimilt, past participle cuimilte)

  1. to rub, wipe

Conjugation

Conjugation of cuimil (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present cuimlím cuimlíonn tú;
cuimlír
cuimlíonn sé, sí cuimlímid;
cuimlíonn muid
cuimlíonn sibh cuimlíonn siad;
cuimlíd
a chuimlíonn; a chuimlíos cuimlítear
past chuimil mé; chuimlíos chuimil tú; chuimlís chuimil sé, sí chuimlíomar; chuimil muid chuimil sibh; chuimlíobhair chuimil siad; chuimlíodar a chuimil cuimlíodh
past habitual chuimlínn /
cuimlínn
chuimlíteá /
cuimlíteá
chuimlíodh sé, sí /
cuimlíodh sé, sí
chuimlímis; chuimlíodh muid /
cuimlímis; cuimlíodh muid
chuimlíodh sibh /
cuimlíodh sibh
chuimlídís; chuimlíodh /
cuimlídís; cuimlíodh siad
a chuimlíodh chuimlítí /
cuimlítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future cuimleoidh mé;
cuimleod;
cuimleochaidh
cuimleoidh tú;
cuimleoir;
cuimleochaidh
cuimleoidh sé, sí;
cuimleochaidh sé, sí
cuimleoimid;
cuimleoidh muid;
cuimleochaimid;
cuimleochaidh muid
cuimleoidh sibh;
cuimleochaidh sibh
cuimleoidh siad;
cuimleoid;
cuimleochaidh siad
a chuimleoidh; a chuimleos; a chuimleochaidh; a chuimleochas cuimleofar; cuimleochar
conditional chuimleoinn; chuimleochainn /
cuimleoinn; cuimleochainn
chuimleofá; chuimleochthá /
cuimleofá; cuimleochthá
chuimleodh sé, sí; chuimleochadh sé, sí /
cuimleodh sé, sí; cuimleochadh sé, sí
chuimleoimis; chuimleodh muid; chuimleochaimis; chuimleochadh muid /
cuimleoimis; cuimleodh muid; cuimleochaimis; cuimleochadh muid
chuimleodh sibh; chuimleochadh sibh /
cuimleodh sibh; cuimleochadh sibh
chuimleoidís; chuimleodh siad; chuimleochaidís; chuimleochadh siad /
cuimleoidís; cuimleodh siad; cuimleochaidís; cuimleochadh siad
a chuimleodh; a chuimleochadh chuimleofaí; chuimleochthaí /
cuimleofaí; cuimleochthaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcuimlí mé;
go gcuimlíod
go gcuimlí tú;
go gcuimlír
go gcuimlí sé, sí go gcuimlímid;
go gcuimlí muid
go gcuimlí sibh go gcuimlí siad;
go gcuimlíd
go gcuimlítear
past gcuimlínn gcuimlíteá gcuimlíodh sé, sí gcuimlímis;
gcuimlíodh muid
gcuimlíodh sibh gcuimlídís;
gcuimlíodh siad
gcuimlítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
cuimlím cuimil cuimlíodh sé, sí cuimlímis cuimlígí;
cuimlídh
cuimlídís cuimlítear
past participle cuimilte
verbal noun cuimilt

archaic or dialect form
dependent form

Alternative verbal noun: cuimleáil

Derived terms

Mutation

Mutated forms of cuimil
radical lenition eclipsis
cuimil chuimil gcuimil

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ cuimil”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy
  2. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “con·meil”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
  3. ^ Ó Sé, Diarmuid (2000), Gaeilge Chorca Dhuibhne [The Irish of Corkaguiny] (in Irish), Institiúid Teangeolaíochta Éireann [Linguistics Institute of Ireland], →ISBN, section 279, page 132
  4. ^ Quiggin, E. C. (1906), A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, page 196

Further reading

  • Dinneen, Patrick S. (1927), “cuimlim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 285; reprinted with additions 1996, →ISBN
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “cuimil”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN