cucman

Albanian

Etymology

From cucë +‎ -man.[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /t͡sut͡sˈman/

Noun

cucmán m (plural cucmanë, definite cucmani, definite plural cucmanët)

  1. (regional) fainthearted person, coward
    Synonyms: tutës, frikacak

Declension

Declension of cucman
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative cucman cucmani cucmanë cucmanët
accusative cucmanin
dative cucmani cucmanit cucmanëve cucmanëve
ablative cucmanësh

References

  1. ^ Çabej, E. (1987), “cub”, in Studime etimologjike në fushë të shqipes (in Albanian), volumes III: C–D, Tirana, pages 59-60