cuar

See also: çuar

Dalmatian

Verb

cuar (third-person singular present cuar)

  1. alternative form of curro

Friulian

Alternative forms

  • cuâr (alternative orthography)

Etymology

From Latin cornū. Compare Italian corno, Dalmatian cuarno, Spanish cuerno.

Noun

cuar m (plural cuars)

  1. horn (animals)

Irish

Etymology

From Middle Irish cúar, from Proto-Celtic *kukros (curved), from Proto-Indo-European *kewk-, see also Proto-Germanic *hauhaz, Proto-Slavic *kuka (hook).

Adjective

cuar (genitive singular masculine cuair, genitive singular feminine cuaire, plural cuara, comparative cuaire)

  1. curved
    Synonyms: cuarach, cuartha

Declension

Declension of cuar
Positive singular plural
masculine feminine strong noun weak noun
nominative cuar chuar cuara;
chuara2
vocative chuair cuara
genitive cuaire cuara cuar
dative cuar;
chuar1
chuar;
chuair (archaic)
cuara;
chuara2
Comparative níos cuaire
Superlative is cuaire

1 When the preceding noun is lenited and governed by the definite article.
2 When the preceding noun ends in a slender consonant.

Noun

cuar m (genitive singular cuair, nominative plural cuair)

  1. curve
  2. (nautical) catenary
    Synonym: cuar slabhra

Declension

Declension of cuar (first declension)
bare forms
singular plural
nominative cuar cuair
vocative a chuair a chuara
genitive cuair cuar
dative cuar cuair
forms with the definite article
singular plural
nominative an cuar na cuair
genitive an chuair na gcuar
dative leis an gcuar
don chuar
leis na cuair

Derived terms

Verb

cuar (present analytic cuarann, future analytic cuarfaidh, verbal noun cuaradh, past participle cuartha)

  1. (ambitransitive) curve
  2. (ambitransitive, golf) fade

Conjugation

Conjugation of cuar (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present cuaraim cuarann tú;
cuarair
cuarann sé, sí cuaraimid; cuarann muid cuarann sibh cuarann siad;
cuaraid
a chuarann; a chuaras cuartar
past chuar mé; chuaras chuar tú; chuarais chuar sé, sí chuaramar; chuar muid chuar sibh; chuarabhair chuar siad; chuaradar a chuar cuaradh
past habitual chuarainn /
cuarainn
chuartá /
cuartá
chuaradh sé, sí /
cuaradh sé, sí
chuaraimis; chuaradh muid /
cuaraimis; cuaradh muid
chuaradh sibh /
cuaradh sibh
chuaraidís; chuaradh siad /
cuaraidís; cuaradh siad
a chuaradh chuartaí /
cuartaí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future cuarfaidh mé;
cuarfad
cuarfaidh tú;
cuarfair
cuarfaidh sé, sí cuarfaimid;
cuarfaidh muid
cuarfaidh sibh cuarfaidh siad;
cuarfaid
a chuarfaidh; a chuarfas cuarfar
conditional chuarfainn /
cuarfainn
chuarfá /
cuarfá
chuarfadh sé, sí /
cuarfadh sé, sí
chuarfaimis; chuarfadh muid /
cuarfaimis; cuarfadh muid
chuarfadh sibh /
cuarfadh sibh
chuarfaidís; chuarfadh siad /
cuarfaidís; cuarfadh siad
a chuarfadh chuarfaí /
cuarfaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcuara mé;
go gcuarad
go gcuara tú;
go gcuarair
go gcuara sé, sí go gcuaraimid;
go gcuara muid
go gcuara sibh go gcuara siad;
go gcuaraid
go gcuartar
past gcuarainn gcuartá gcuaradh sé, sí gcuaraimis;
gcuaradh muid
gcuaradh sibh gcuaraidís;
gcuaradh siad
gcuartaí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
cuaraim cuar cuaradh sé, sí cuaraimis cuaraigí;
cuaraidh
cuaraidís cuartar
past participle cuartha
verbal noun cuaradh

archaic or dialect form
dependent form

Mutation

Mutated forms of cuar
radical lenition eclipsis
cuar chuar gcuar

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  • Matasović, Ranko (2009), “kukro”, in Etymological Dictionary of Proto-Celtic (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 9), Leiden: Brill, →ISBN, page 228

Further reading