cruenter
Latin
Etymology
From *cruēns + -ter, a rebracketing of cruentus (“bloody, cruel”) as cruent-us.
Adverb
cruenter (comparative cruentius, superlative cruentissimē) (post-classical, hapax legomenon)
- cruelly, severely
- Synonym: cruentē
- c. 125 CE – 180 CE, Apuleius, Metamorphoses 3.3:
- Quare magis congruit sedulo singulos atque universos vos pro dignitate publica providere ne nefarius homicida tot caedium lanienam, quam cruenter exercuit, inpune commiserit.
- (please add an English translation of this quotation)
- Quare magis congruit sedulo singulos atque universos vos pro dignitate publica providere ne nefarius homicida tot caedium lanienam, quam cruenter exercuit, inpune commiserit.
Related terms
References
- “cruenter”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “cruenter”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.