cruan

Irish

Etymology

From Old Irish crúan (red enamel).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkɾˠuənˠ/

Noun

cruan m (genitive singular cruain)

  1. enamel

Declension

Declension of cruan (first declension, no plural)
bare forms
singular
nominative cruan
vocative a chruain
genitive cruain
dative cruan
forms with the definite article
singular
nominative an cruan
genitive an chruain
dative leis an gcruan
don chruan

Derived terms

  • cruanadóireacht f (enamel-work)
  • cruanearra m ((article of) enamelware)

Verb

cruan (present analytic cruanann, future analytic cruanfaidh, verbal noun cruanadh, past participle cruanta)

  1. (transitive) enamel

Conjugation

Conjugation of cruan (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present cruanaim cruanann tú;
cruanair
cruanann sé, sí cruanaimid; cruanann muid cruanann sibh cruanann siad;
cruanaid
a chruanann; a chruanas cruantar
past chruan mé; chruanas chruan tú; chruanais chruan sé, sí chruanamar; chruan muid chruan sibh; chruanabhair chruan siad; chruanadar a chruan cruanadh
past habitual chruanainn /
cruanainn
chruantá /
cruantá
chruanadh sé, sí /
cruanadh sé, sí
chruanaimis; chruanadh muid /
cruanaimis; cruanadh muid
chruanadh sibh /
cruanadh sibh
chruanaidís; chruanadh siad /
cruanaidís; cruanadh siad
a chruanadh chruantaí /
cruantaí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future cruanfaidh mé;
cruanfad
cruanfaidh tú;
cruanfair
cruanfaidh sé, sí cruanfaimid;
cruanfaidh muid
cruanfaidh sibh cruanfaidh siad;
cruanfaid
a chruanfaidh; a chruanfas cruanfar
conditional chruanfainn /
cruanfainn
chruanfá /
cruanfá
chruanfadh sé, sí /
cruanfadh sé, sí
chruanfaimis; chruanfadh muid /
cruanfaimis; cruanfadh muid
chruanfadh sibh /
cruanfadh sibh
chruanfaidís; chruanfadh siad /
cruanfaidís; cruanfadh siad
a chruanfadh chruanfaí /
cruanfaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcruana mé;
go gcruanad
go gcruana tú;
go gcruanair
go gcruana sé, sí go gcruanaimid;
go gcruana muid
go gcruana sibh go gcruana siad;
go gcruanaid
go gcruantar
past gcruanainn gcruantá gcruanadh sé, sí gcruanaimis;
gcruanadh muid
gcruanadh sibh gcruanaidís;
gcruanadh siad
gcruantaí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
cruanaim cruan cruanadh sé, sí cruanaimis cruanaigí;
cruanaidh
cruanaidís cruantar
past participle cruanta
verbal noun cruanadh

archaic or dialect form
dependent form

Derived terms

  • cruanaí m (enameller)

Mutation

Mutated forms of cruan
radical lenition eclipsis
cruan chruan gcruan

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

Scottish Gaelic

Etymology

From Old Irish crúan (red enamel).

Adjective

cruan

  1. blood-red

Noun

cruan m

  1. enamel

Synonyms

  • geiltrigeadh

Further reading

  • Edward Dwelly (1911), “cruan”, in Faclair Gàidhlig gu Beurla le Dealbhan [The Illustrated Gaelic–English Dictionary], 10th edition, Edinburgh: Birlinn Limited, →ISBN
  • Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “crúan”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language