croinicigh
Irish
Etymology
From croinic (“chronicle”) + -igh.
Verb
croinicigh (present analytic croinicíonn, future analytic croiniceoidh, verbal noun croiniciú, past participle croinicithe)
- (transitive) to chronicle
- Synonyms: cuir i gcroinic, taifead a dhéanamh ar
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | croinicím | croinicíonn tú; croinicír† |
croinicíonn sé, sí | croinicímid; croinicíonn muid |
croinicíonn sibh | croinicíonn siad; croinicíd† |
a chroinicíonn; a chroinicíos | croinicítear |
| past | chroinicigh mé; chroinicíos | chroinicigh tú; chroinicís | chroinicigh sé, sí | chroinicíomar; chroinicigh muid | chroinicigh sibh; chroinicíobhair | chroinicigh siad; chroinicíodar | a chroinicigh | croinicíodh |
| past habitual | chroinicínn / croinicínn‡ |
chroinicíteá / croinicíteᇠ|
chroinicíodh sé, sí / croinicíodh sé, sí‡ |
chroinicímis; chroinicíodh muid / croinicímis‡; croinicíodh muid‡ |
chroinicíodh sibh / croinicíodh sibh‡ |
chroinicídís; chroinicíodh / croinicídís‡; croinicíodh siad‡ |
a chroinicíodh | chroinicítí / croinicítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | croiniceoidh mé; croiniceod; croiniceochaidh mé† |
croiniceoidh tú; croiniceoir†; croiniceochaidh tú† |
croiniceoidh sé, sí; croiniceochaidh sé, sí† |
croiniceoimid; croiniceoidh muid; croiniceochaimid†; croiniceochaidh muid† |
croiniceoidh sibh; croiniceochaidh sibh† |
croiniceoidh siad; croiniceoid†; croiniceochaidh siad† |
a chroiniceoidh; a chroiniceos; a chroiniceochaidh†; a chroiniceochas† | croiniceofar; croiniceochar† |
| conditional | chroiniceoinn; chroiniceochainn† / croiniceoinn‡; croiniceochainn†‡ |
chroiniceofá; chroiniceochthᆠ/ croiniceofá‡; croiniceochthᆇ |
chroiniceodh sé, sí; chroiniceochadh sé, sí† / croiniceodh sé, sí‡; croiniceochadh sé, s톇 |
chroiniceoimis; chroiniceodh muid; chroiniceochaimis†; chroiniceochadh muid† / croiniceoimis‡; croiniceodh muid‡; croiniceochaimis†‡; croiniceochadh muid†‡ |
chroiniceodh sibh; chroiniceochadh sibh† / croiniceodh sibh‡; croiniceochadh sibh†‡ |
chroiniceoidís; chroiniceodh siad; chroiniceochaidís†; chroiniceochadh siad† / croiniceoidís‡; croiniceodh siad‡; croiniceochaidís†‡; croiniceochadh siad†‡ |
a chroiniceodh; a chroiniceochadh† | chroiniceofaí; chroiniceochthaí† / croiniceofaí‡; croiniceochtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go gcroinicí mé; go gcroinicíod† |
go gcroinicí tú; go gcroinicír† |
go gcroinicí sé, sí | go gcroinicímid; go gcroinicí muid |
go gcroinicí sibh | go gcroinicí siad; go gcroinicíd† |
— | go gcroinicítear |
| past | dá gcroinicínn | dá gcroinicíteá | dá gcroinicíodh sé, sí | dá gcroinicímis; dá gcroinicíodh muid |
dá gcroinicíodh sibh | dá gcroinicídís; dá gcroinicíodh siad |
— | dá gcroinicítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | croinicím | croinicigh | croinicíodh sé, sí | croinicímis | croinicígí; croinicídh† |
croinicídís | — | croinicítear |
| past participle | croinicithe | |||||||
| verbal noun | croiniciú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Related terms
- croiniceacht f (“chronicling”)
- croiniceoir m croinicí m (“chronicler”)
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| croinicigh | chroinicigh | gcroinicigh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- “croinicigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026