creim

Irish

Alternative forms

  • créim, creimigh

Etymology

The noun is from Old Irish creimm,[1] verbal noun of creinnid. The verb is denominal from the noun.

Verb

  • creim (present analytic creimeann, future analytic creimfidh, verbal noun creimeadh, past participle creimthe)
    1. (ambitransitive) to gnaw
    2. (ambitransitive) to corrode, erode

    Conjugation

    Conjugation of creim (first conjugation – A)
    indicative singular plural direct relative autonomous
    first second third first second third
    present creimim creimeann tú;
    creimir
    creimeann sé, sí creimimid; creimeann muid creimeann sibh creimeann siad;
    creimid
    a chreimeann; a chreimeas creimtear
    past chreim mé; chreimeas chreim tú; chreimis chreim sé, sí chreimeamar; chreim muid chreim sibh; chreimeabhair chreim siad; chreimeadar a chreim creimeadh
    past habitual chreiminn /
    creiminn
    chreimteá /
    creimteá
    chreimeadh sé, sí /
    creimeadh sé, sí
    chreimimis; chreimeadh muid /
    creimimis; creimeadh muid
    chreimeadh sibh /
    creimeadh sibh
    chreimidís; chreimeadh siad /
    creimidís; creimeadh siad
    a chreimeadh chreimtí /
    creimtí
    singular plural direct relative autonomous
    first second third first second third
    future creimfidh mé;
    creimfead
    creimfidh tú;
    creimfir
    creimfidh sé, sí creimfimid;
    creimfidh muid
    creimfidh sibh creimfidh siad;
    creimfid
    a chreimfidh; a chreimfeas creimfear
    conditional chreimfinn /
    creimfinn
    chreimfeá /
    creimfeá
    chreimfeadh sé, sí /
    creimfeadh sé, sí
    chreimfimis; chreimfeadh muid /
    creimfimis; creimfeadh muid
    chreimfeadh sibh /
    creimfeadh sibh
    chreimfidís; chreimfeadh siad /
    creimfidís; creimfeadh siad
    a chreimfeadh chreimfí /
    creimfí
    subjunctive singular plural direct relative autonomous
    first second third first second third
    present go gcreime mé;
    go gcreimead
    go gcreime tú;
    go gcreimir
    go gcreime sé, sí go gcreimimid;
    go gcreime muid
    go gcreime sibh go gcreime siad;
    go gcreimid
    go gcreimtear
    past gcreiminn gcreimteá gcreimeadh sé, sí gcreimimis;
    gcreimeadh muid
    gcreimeadh sibh gcreimidís;
    gcreimeadh siad
    gcreimtí
    imperative singular plural direct relative autonomous
    first second third first second third
    creimim creim creimeadh sé, sí creimimis creimigí;
    creimidh
    creimidís creimtear
    past participle creimthe
    verbal noun creimeadh

    archaic or dialect form
    dependent form

    • Alternative verbal noun: creim

    Derived terms

    Noun

    creim m (genitive singular creimthe)

    1. (nonstandard) verbal noun of creim

    Declension

    Declension of creim (irregular, no plural)
    bare forms
    singular
    nominative creim
    vocative a chreim
    genitive creimthe
    dative creim
    forms with the definite article
    singular
    nominative an creim
    genitive an chreimthe
    dative leis an gcreim
    don chreim

    Mutation

    Mutated forms of creim
    radical lenition eclipsis
    creim chreim gcreim

    Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
    All possible mutated forms are displayed for convenience.

    References

    1. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “creimm”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language

    Further reading