crûver

Emilian

Etymology

From Latin cooperire.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkruːver/

Verb

crûver

  1. to cover

Conjugation

Conjugation of crûver in the dialect of Bologna
infinitive crûver
gerund cruvànd
past participle quêrt
singular plural
first second third first second third
indicative present crûv crûv crûv cruvän cruvî crûven
imperfect cruvêva cruvêv cruvêva cruvêven cruvêvi cruvêven
past historic cruvé cruvéss cruvé cruvénn cruvéssi cruvénn
future cruvrò cruvrè cruvrà cruvrän cruvrî cruvràn
subjunctive present crûva crûv crûva cruvaggna cruvêdi crûven
imperfect cruvéss cruvéss cruvéss cruvéssen cruvéssi cruvéssen
conditional present cruvrêv cruvréss cruvrêv cruvrénn cruvréssi cruvrénn
imperative present crûv cruvän cruvî

References

  • Vitali, Daniele; Lepri, Luigi (1999), “crûver”, in Dizionario italiano–bolognese, bolognese–italiano, Milan: A. Vallardi, →ISBN, page 85