críochnaigh

Irish

Alternative forms

críochnuigh (superseded)^[1]

Etymology

From Middle Irish críchnaigid (“to complete”), from Old Irish crích (“boundary”) (compare modern críoch).^[2]

Pronunciation

(Munster) IPA^(key): /ˈcɾʲiːxn̪ˠɪɟ/
(Connacht) IPA^(key): /ˈcɾʲiəxnˠiː/^[3], /ˈcɾʲiəxnˠə/
(Ulster) IPA^(key): /ˈcɾʲiːxnˠi/

Verb

críochnaigh (present analytic críochnaíonn, future analytic críochnóidh, verbal noun críochnú, past participle críochnaithe)

(ambitransitive) finish
1. (transitive) complete, accomplish

Conjugation

Conjugation of *críochnaigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	críochnaím	críochnaíonn tú; críochnaír^†	críochnaíonn sé, sí	críochnaímid; críochnaíonn muid	críochnaíonn sibh	críochnaíonn siad; críochnaíd^†	a chríochnaíonn; a chríochnaíos	críochnaítear
past	chríochnaigh mé; chríochnaíos	chríochnaigh tú; chríochnaís	chríochnaigh sé, sí	chríochnaíomar; chríochnaigh muid	chríochnaigh sibh; chríochnaíobhair	chríochnaigh siad; chríochnaíodar	a chríochnaigh	críochnaíodh
past habitual	chríochnaínn / críochnaínn^‡	chríochnaíteá / críochnaíteá^‡	chríochnaíodh sé, sí / críochnaíodh sé, sí^‡	chríochnaímis; chríochnaíodh muid / críochnaímis^‡; críochnaíodh muid^‡	chríochnaíodh sibh / críochnaíodh sibh^‡	chríochnaídís; chríochnaíodh / críochnaídís^‡; críochnaíodh siad^‡	a chríochnaíodh	chríochnaítí / críochnaítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	críochnóidh mé; críochnód; críochnóchaidh mé^†	críochnóidh tú; críochnóir^†; críochnóchaidh tú^†	críochnóidh sé, sí; críochnóchaidh sé, sí^†	críochnóimid; críochnóidh muid; críochnóchaimid^†; críochnóchaidh muid^†	críochnóidh sibh; críochnóchaidh sibh^†	críochnóidh siad; críochnóid^†; críochnóchaidh siad^†	a chríochnóidh; a chríochnós; a chríochnóchaidh^†; a chríochnóchas^†	críochnófar; críochnóchar^†
conditional	chríochnóinn; chríochnóchainn^† / críochnóinn^‡; críochnóchainn^†^‡	chríochnófá; chríochnóchthá^† / críochnófá^‡; críochnóchthá^†^‡	chríochnódh sé, sí; chríochnóchadh sé, sí^† / críochnódh sé, sí^‡; críochnóchadh sé, sí^†^‡	chríochnóimis; chríochnódh muid; chríochnóchaimis^†; chríochnóchadh muid^† / críochnóimis^‡; críochnódh muid^‡; críochnóchaimis^†^‡; críochnóchadh muid^†^‡	chríochnódh sibh; chríochnóchadh sibh^† / críochnódh sibh^‡; críochnóchadh sibh^†^‡	chríochnóidís; chríochnódh siad; chríochnóchaidís^†; chríochnóchadh siad^† / críochnóidís^‡; críochnódh siad^‡; críochnóchaidís^†^‡; críochnóchadh siad^†^‡	a chríochnódh; a chríochnóchadh^†	chríochnófaí; chríochnóchthaí^† / críochnófaí^‡; críochnóchthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go gcríochnaí mé; go gcríochnaíod^†	go gcríochnaí tú; go gcríochnaír^†	go gcríochnaí sé, sí	go gcríochnaímid; go gcríochnaí muid	go gcríochnaí sibh	go gcríochnaí siad; go gcríochnaíd^†	—	go gcríochnaítear
past	dá gcríochnaínn	dá gcríochnaíteá	dá gcríochnaíodh sé, sí	dá gcríochnaímis; dá gcríochnaíodh muid	dá gcríochnaíodh sibh	dá gcríochnaídís; dá gcríochnaíodh siad	—	dá gcríochnaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	críochnaím	críochnaigh	críochnaíodh sé, sí	críochnaímis	críochnaígí; críochnaídh^†	críochnaídís	—	críochnaítear

past participle	críochnaithe

verbal noun	críochnú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of *críochnaigh*
radical	lenition	eclipsis
críochnaigh	chríochnaigh	gcríochnaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

^ “críochnaigh”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy
^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “críchnaigid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
^ Finck, F. N. (1899), Die araner mundart [The Aran Dialect] (in German), Zweiter Band: Wörterbuch [Second volume: Dictionary], Marburg: Elwert’sche Verlagsbuchhandlung, page 176