cosain
Irish
Alternative forms
Etymology
From Old Irish con·sní (“contend; strive for; cost”).
Verb
cosain (present analytic cosnaíonn, future analytic cosnóidh, verbal noun cosaint, past participle cosanta)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | cosnaím | cosnaíonn tú; cosnaír† |
cosnaíonn sé, sí | cosnaímid; cosnaíonn muid |
cosnaíonn sibh | cosnaíonn siad; cosnaíd† |
a chosnaíonn; a chosnaíos | cosnaítear |
| past | chosain mé; chosnaíos | chosain tú; chosnaís | chosain sé, sí | chosnaíomar; chosain muid | chosain sibh; chosnaíobhair | chosain siad; chosnaíodar | a chosain | cosnaíodh |
| past habitual | chosnaínn / cosnaínn‡ |
chosnaíteá / cosnaíteᇠ|
chosnaíodh sé, sí / cosnaíodh sé, sí‡ |
chosnaímis; chosnaíodh muid / cosnaímis‡; cosnaíodh muid‡ |
chosnaíodh sibh / cosnaíodh sibh‡ |
chosnaídís; chosnaíodh / cosnaídís‡; cosnaíodh siad‡ |
a chosnaíodh | chosnaítí / cosnaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | cosnóidh mé; cosnód; cosnóchaidh mé† |
cosnóidh tú; cosnóir†; cosnóchaidh tú† |
cosnóidh sé, sí; cosnóchaidh sé, sí† |
cosnóimid; cosnóidh muid; cosnóchaimid†; cosnóchaidh muid† |
cosnóidh sibh; cosnóchaidh sibh† |
cosnóidh siad; cosnóid†; cosnóchaidh siad† |
a chosnóidh; a chosnós; a chosnóchaidh†; a chosnóchas† | cosnófar; cosnóchar† |
| conditional | chosnóinn; chosnóchainn† / cosnóinn‡; cosnóchainn†‡ |
chosnófá; chosnóchthᆠ/ cosnófá‡; cosnóchthᆇ |
chosnódh sé, sí; chosnóchadh sé, sí† / cosnódh sé, sí‡; cosnóchadh sé, s톇 |
chosnóimis; chosnódh muid; chosnóchaimis†; chosnóchadh muid† / cosnóimis‡; cosnódh muid‡; cosnóchaimis†‡; cosnóchadh muid†‡ |
chosnódh sibh; chosnóchadh sibh† / cosnódh sibh‡; cosnóchadh sibh†‡ |
chosnóidís; chosnódh siad; chosnóchaidís†; chosnóchadh siad† / cosnóidís‡; cosnódh siad‡; cosnóchaidís†‡; cosnóchadh siad†‡ |
a chosnódh; a chosnóchadh† | chosnófaí; chosnóchthaí† / cosnófaí‡; cosnóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go gcosnaí mé; go gcosnaíod† |
go gcosnaí tú; go gcosnaír† |
go gcosnaí sé, sí | go gcosnaímid; go gcosnaí muid |
go gcosnaí sibh | go gcosnaí siad; go gcosnaíd† |
— | go gcosnaítear |
| past | dá gcosnaínn | dá gcosnaíteá | dá gcosnaíodh sé, sí | dá gcosnaímis; dá gcosnaíodh muid |
dá gcosnaíodh sibh | dá gcosnaídís; dá gcosnaíodh siad |
— | dá gcosnaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | cosnaím | cosain | cosnaíodh sé, sí | cosnaímis | cosnaígí; cosnaídh† |
cosnaídís | — | cosnaítear |
| past participle | cosanta | |||||||
| verbal noun | cosaint | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
- Alternative verbal noun: cosnamh
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| cosain | chosain | gcosain |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.