cornáil
Irish
Etymology
From corn (“roll, coil”) + -áil.
Noun
cornáil f (genitive singular cornála)
- verbal noun of cornáil
- (knitting) throwing
- Synonym: próiseas cornála
Declension
| ||||||||||||||||||||||||
Verb
cornáil (present analytic cornálann, future analytic cornálfaidh, verbal noun cornáil, past participle cornáilte)
- (transitive) alternative form of corn (“roll, coil”)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | cornálaim | cornálann tú; cornálair† |
cornálann sé, sí | cornálaimid; cornálann muid | cornálann sibh | cornálann siad; cornálaid† |
a chornálann; a chornálas | cornáiltear |
| past | chornáil mé; chornálas | chornáil tú; chornálais | chornáil sé, sí | chornálamar; chornáil muid | chornáil sibh; chornálabhair | chornáil siad; chornáladar | a chornáil | cornáladh |
| past habitual | chornálainn / cornálainn‡ |
chornáilteá / cornáilteᇠ|
chornáladh sé, sí / cornáladh sé, sí‡ |
chornálaimis; chornáladh muid / cornáladh muid‡ |
chornáladh sibh / cornáladh sibh‡ |
chornálaidís; chornáladh siad / cornálaidís‡; cornáladh siad‡ |
a chornáladh | chornáiltí / cornáiltí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | cornálfaidh mé; cornálfad |
cornálfaidh tú; cornálfair† |
cornálfaidh sé, sí | cornálfaimid; cornálfaidh muid |
cornálfaidh sibh | cornálfaidh siad; cornálfaid† |
a chornálfaidh; a chornálfas | cornálfar |
| conditional | chornálfainn / cornálfainn‡ |
chornálfá / cornálfᇠ|
chornálfadh sé, sí / cornálfadh sé, sí‡ |
chornálfaimis; chornálfadh muid / cornálfaimis‡; cornálfadh muid‡ |
chornálfadh sibh / cornálfadh sibh‡ |
chornálfaidís; chornálfadh siad / cornálfaidís‡; cornálfadh siad‡ |
a chornálfadh | chornálfaí / cornálfaí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go gcornála mé; go gcornálad† |
go gcornála tú; go gcornálair† |
go gcornála sé, sí | go gcornálaimid; go gcornála muid |
go gcornála sibh | go gcornála siad; go gcornálaid† |
— | go gcornáiltear |
| past | dá gcornálainn | dá gcornáilteá | dá gcornáladh sé, sí | dá gcornálaimis; dá gcornáladh muid |
dá gcornáladh sibh | dá gcornálaidís; dá gcornáladh siad |
— | dá gcornáiltí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | cornálaim | cornáil | cornáladh sé, sí | cornálaimis | cornálaigí; cornálaidh† |
cornálaidís | — | cornáiltear |
| past participle | cornáilte | |||||||
| verbal noun | cornáil | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| cornáil | chornáil | gcornáil |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “corn”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN