conspóid

Irish

Etymology

Borrowed from Latin *con(di)sputātiō, from con- + disputātiō (arguing, reasoning, discussing, debating; argument, debate, dispute).

Noun

conspóid f (genitive singular conspóide, nominative plural conspóidí)

  1. argument, dispute; contention, controversy

Declension

Declension of conspóid (second declension)
bare forms
singular plural
nominative conspóid conspóidí
vocative a chonspóid a chonspóidí
genitive conspóide conspóidí
dative conspóid conspóidí
forms with the definite article
singular plural
nominative an chonspóid na conspóidí
genitive na conspóide na gconspóidí
dative leis an gconspóid
don chonspóid
leis na conspóidí

Verb

conspóid (present analytic conspóideann, future analytic conspóidfidh, verbal noun conspóideadh, past participle conspóidte)

  1. argue, dispute; contest

Conjugation

Conjugation of conspóid (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present conspóidim conspóideann tú;
conspóidir
conspóideann sé, sí conspóidimid; conspóideann muid conspóideann sibh conspóideann siad;
conspóidid
a chonspóideann; a chonspóideas conspóidtear
past chonspóid mé; chonspóideas chonspóid tú; chonspóidis chonspóid sé, sí chonspóideamar; chonspóid muid chonspóid sibh; chonspóideabhair chonspóid siad; chonspóideadar a chonspóid conspóideadh
past habitual chonspóidinn /
conspóidinn
chonspóidteá /
conspóidteá
chonspóideadh sé, sí /
conspóideadh sé, sí
chonspóidimis; chonspóideadh muid /
conspóidimis; conspóideadh muid
chonspóideadh sibh /
conspóideadh sibh
chonspóididís; chonspóideadh siad /
conspóididís; conspóideadh siad
a chonspóideadh chonspóidtí /
conspóidtí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future conspóidfidh mé;
conspóidfead
conspóidfidh tú;
conspóidfir
conspóidfidh sé, sí conspóidfimid;
conspóidfidh muid
conspóidfidh sibh conspóidfidh siad;
conspóidfid
a chonspóidfidh; a chonspóidfeas conspóidfear
conditional chonspóidfinn /
conspóidfinn
chonspóidfeá /
conspóidfeá
chonspóidfeadh sé, sí /
conspóidfeadh sé, sí
chonspóidfimis; chonspóidfeadh muid /
conspóidfimis; conspóidfeadh muid
chonspóidfeadh sibh /
conspóidfeadh sibh
chonspóidfidís; chonspóidfeadh siad /
conspóidfidís; conspóidfeadh siad
a chonspóidfeadh chonspóidfí /
conspóidfí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gconspóide mé;
go gconspóidead
go gconspóide tú;
go gconspóidir
go gconspóide sé, sí go gconspóidimid;
go gconspóide muid
go gconspóide sibh go gconspóide siad;
go gconspóidid
go gconspóidtear
past gconspóidinn gconspóidteá gconspóideadh sé, sí gconspóidimis;
gconspóideadh muid
gconspóideadh sibh gconspóididís;
gconspóideadh siad
gconspóidtí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
conspóidim conspóid conspóideadh sé, sí conspóidimis conspóidigí;
conspóididh
conspóididís conspóidtear
past participle conspóidte
verbal noun conspóideadh

archaic or dialect form
dependent form

Mutation

Mutated forms of conspóid
radical lenition eclipsis
conspóid chonspóid gconspóid

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References