conscreatus

Latin

Etymology

Perfect active participle of cōnscreor.

Participle

cōnscreātus (feminine cōnscreāta, neuter cōnscreātum); first/second-declension participle

  1. having cleared one's throat, having hawked

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative cōnscreātus cōnscreāta cōnscreātum cōnscreātī cōnscreātae cōnscreāta
genitive cōnscreātī cōnscreātae cōnscreātī cōnscreātōrum cōnscreātārum cōnscreātōrum
dative cōnscreātō cōnscreātae cōnscreātō cōnscreātīs
accusative cōnscreātum cōnscreātam cōnscreātum cōnscreātōs cōnscreātās cōnscreāta
ablative cōnscreātō cōnscreātā cōnscreātō cōnscreātīs
vocative cōnscreāte cōnscreāta cōnscreātum cōnscreātī cōnscreātae cōnscreāta