conraigh

Irish

Etymology

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.) Compare conradh (agreement, contract; treaty).

Verb

conraigh (present analytic conraíonn, future analytic conróidh, verbal noun conrú, past participle conraithe)

  1. (law) contract

Conjugation

Conjugation of conraigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present conraím conraíonn tú;
conraír
conraíonn sé, sí conraímid;
conraíonn muid
conraíonn sibh conraíonn siad;
conraíd
a chonraíonn; a chonraíos conraítear
past chonraigh mé; chonraíos chonraigh tú; chonraís chonraigh sé, sí chonraíomar; chonraigh muid chonraigh sibh; chonraíobhair chonraigh siad; chonraíodar a chonraigh conraíodh
past habitual chonraínn /
conraínn
chonraíteá /
conraíteá
chonraíodh sé, sí /
conraíodh sé, sí
chonraímis; chonraíodh muid /
conraímis; conraíodh muid
chonraíodh sibh /
conraíodh sibh
chonraídís; chonraíodh /
conraídís; conraíodh siad
a chonraíodh chonraítí /
conraítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future conróidh mé;
conród;
conróchaidh
conróidh tú;
conróir;
conróchaidh
conróidh sé, sí;
conróchaidh sé, sí
conróimid;
conróidh muid;
conróchaimid;
conróchaidh muid
conróidh sibh;
conróchaidh sibh
conróidh siad;
conróid;
conróchaidh siad
a chonróidh; a chonrós; a chonróchaidh; a chonróchas conrófar; conróchar
conditional chonróinn; chonróchainn /
conróinn; conróchainn
chonrófá; chonróchthá /
conrófá; conróchthá
chonródh sé, sí; chonróchadh sé, sí /
conródh sé, sí; conróchadh sé, sí
chonróimis; chonródh muid; chonróchaimis; chonróchadh muid /
conróimis; conródh muid; conróchaimis; conróchadh muid
chonródh sibh; chonróchadh sibh /
conródh sibh; conróchadh sibh
chonróidís; chonródh siad; chonróchaidís; chonróchadh siad /
conróidís; conródh siad; conróchaidís; conróchadh siad
a chonródh; a chonróchadh chonrófaí; chonróchthaí /
conrófaí; conróchthaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gconraí mé;
go gconraíod
go gconraí tú;
go gconraír
go gconraí sé, sí go gconraímid;
go gconraí muid
go gconraí sibh go gconraí siad;
go gconraíd
go gconraítear
past gconraínn gconraíteá gconraíodh sé, sí gconraímis;
gconraíodh muid
gconraíodh sibh gconraídís;
gconraíodh siad
gconraítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
conraím conraigh conraíodh sé, sí conraímis conraígí;
conraídh
conraídís conraítear
past participle conraithe
verbal noun conrú

archaic or dialect form
dependent form

Mutation

Mutated forms of conraigh
radical lenition eclipsis
conraigh chonraigh gconraigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.