conraigh
Irish
Etymology
(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.) Compare conradh (“agreement, contract; treaty”).
Verb
conraigh (present analytic conraíonn, future analytic conróidh, verbal noun conrú, past participle conraithe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | conraím | conraíonn tú; conraír† |
conraíonn sé, sí | conraímid; conraíonn muid |
conraíonn sibh | conraíonn siad; conraíd† |
a chonraíonn; a chonraíos | conraítear |
| past | chonraigh mé; chonraíos | chonraigh tú; chonraís | chonraigh sé, sí | chonraíomar; chonraigh muid | chonraigh sibh; chonraíobhair | chonraigh siad; chonraíodar | a chonraigh | conraíodh |
| past habitual | chonraínn / conraínn‡ |
chonraíteá / conraíteᇠ|
chonraíodh sé, sí / conraíodh sé, sí‡ |
chonraímis; chonraíodh muid / conraímis‡; conraíodh muid‡ |
chonraíodh sibh / conraíodh sibh‡ |
chonraídís; chonraíodh / conraídís‡; conraíodh siad‡ |
a chonraíodh | chonraítí / conraítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | conróidh mé; conród; conróchaidh mé† |
conróidh tú; conróir†; conróchaidh tú† |
conróidh sé, sí; conróchaidh sé, sí† |
conróimid; conróidh muid; conróchaimid†; conróchaidh muid† |
conróidh sibh; conróchaidh sibh† |
conróidh siad; conróid†; conróchaidh siad† |
a chonróidh; a chonrós; a chonróchaidh†; a chonróchas† | conrófar; conróchar† |
| conditional | chonróinn; chonróchainn† / conróinn‡; conróchainn†‡ |
chonrófá; chonróchthᆠ/ conrófá‡; conróchthᆇ |
chonródh sé, sí; chonróchadh sé, sí† / conródh sé, sí‡; conróchadh sé, s톇 |
chonróimis; chonródh muid; chonróchaimis†; chonróchadh muid† / conróimis‡; conródh muid‡; conróchaimis†‡; conróchadh muid†‡ |
chonródh sibh; chonróchadh sibh† / conródh sibh‡; conróchadh sibh†‡ |
chonróidís; chonródh siad; chonróchaidís†; chonróchadh siad† / conróidís‡; conródh siad‡; conróchaidís†‡; conróchadh siad†‡ |
a chonródh; a chonróchadh† | chonrófaí; chonróchthaí† / conrófaí‡; conróchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go gconraí mé; go gconraíod† |
go gconraí tú; go gconraír† |
go gconraí sé, sí | go gconraímid; go gconraí muid |
go gconraí sibh | go gconraí siad; go gconraíd† |
— | go gconraítear |
| past | dá gconraínn | dá gconraíteá | dá gconraíodh sé, sí | dá gconraímis; dá gconraíodh muid |
dá gconraíodh sibh | dá gconraídís; dá gconraíodh siad |
— | dá gconraítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | conraím | conraigh | conraíodh sé, sí | conraímis | conraígí; conraídh† |
conraídís | — | conraítear |
| past participle | conraithe | |||||||
| verbal noun | conrú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| conraigh | chonraigh | gconraigh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.