conciliu
Romanian
Etymology
Borrowed from Latin concilium.
Noun
conciliu n (plural concilii)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | conciliu | conciliul | concilii | conciliile | |
| genitive-dative | conciliu | conciliului | concilii | conciliilor | |
| vocative | conciliule | conciliilor | |||