conáil
Irish
Alternative forms
- cunáil, cúnáil
Pronunciation
Verb
conáil (present analytic conálann, future analytic conálfaidh, verbal noun conáil, past participle conáilte)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | conálaim | conálann tú; conálair† |
conálann sé, sí | conálaimid; conálann muid | conálann sibh | conálann siad; conálaid† |
a chonálann; a chonálas | conáiltear |
| past | chonáil mé; chonálas | chonáil tú; chonálais | chonáil sé, sí | chonálamar; chonáil muid | chonáil sibh; chonálabhair | chonáil siad; chonáladar | a chonáil | conáladh |
| past habitual | chonálainn / conálainn‡ |
chonáilteá / conáilteᇠ|
chonáladh sé, sí / conáladh sé, sí‡ |
chonálaimis; chonáladh muid / conáladh muid‡ |
chonáladh sibh / conáladh sibh‡ |
chonálaidís; chonáladh siad / conálaidís‡; conáladh siad‡ |
a chonáladh | chonáiltí / conáiltí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | conálfaidh mé; conálfad |
conálfaidh tú; conálfair† |
conálfaidh sé, sí | conálfaimid; conálfaidh muid |
conálfaidh sibh | conálfaidh siad; conálfaid† |
a chonálfaidh; a chonálfas | conálfar |
| conditional | chonálfainn / conálfainn‡ |
chonálfá / conálfᇠ|
chonálfadh sé, sí / conálfadh sé, sí‡ |
chonálfaimis; chonálfadh muid / conálfaimis‡; conálfadh muid‡ |
chonálfadh sibh / conálfadh sibh‡ |
chonálfaidís; chonálfadh siad / conálfaidís‡; conálfadh siad‡ |
a chonálfadh | chonálfaí / conálfaí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go gconála mé; go gconálad† |
go gconála tú; go gconálair† |
go gconála sé, sí | go gconálaimid; go gconála muid |
go gconála sibh | go gconála siad; go gconálaid† |
— | go gconáiltear |
| past | dá gconálainn | dá gconáilteá | dá gconáladh sé, sí | dá gconálaimis; dá gconáladh muid |
dá gconáladh sibh | dá gconálaidís; dá gconáladh siad |
— | dá gconáiltí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | conálaim | conáil | conáladh sé, sí | conálaimis | conálaigí; conálaidh† |
conálaidís | — | conáiltear |
| past participle | conáilte | |||||||
| verbal noun | conáil | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| conáil | chonáil | gconáil |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- ^ Quiggin, E. C. (1906), A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, § 136, page 52
Further reading
- Dinneen, Patrick S. (1904), “cúnáilte”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 216
- Ó Dónaill, Niall (1977), “conáil”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- “conáilte”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026