commortuus

Latin

Etymology

Perfect active participle of commorior.

Pronunciation

Participle

commortuus (feminine commortua, neuter commortuum); first/second-declension participle

  1. having died with another or at the same time; dead with another or at the same time

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative commortuus commortua commortuum commortuī commortuae commortua
genitive commortuī commortuae commortuī commortuōrum commortuārum commortuōrum
dative commortuō commortuae commortuō commortuīs
accusative commortuum commortuam commortuum commortuōs commortuās commortua
ablative commortuō commortuā commortuō commortuīs
vocative commortue commortua commortuum commortuī commortuae commortua