comhraic

Irish

Alternative forms

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkoːɾˠɪc/, /ˈkõːɾˠɪc/[2]

Etymology 1

From Middle Irish comraiccid, from Old Irish con·ricc (“to meet, encounter”).[3] Cognate with Scottish Gaelic còmhraig.

Verb

comhraic (present analytic comhraiceann, future analytic comhraicfidh, verbal noun comhrac, past participle comhraicthe)

  1. to combat, fight
  2. to meet, encounter
Conjugation
Conjugation of comhraic (first conjugation – B)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present comhraicim comhraiceann tú;
comhraicir† 		comhraiceann sé, sí comhraicimid; comhraiceann muid comhraiceann sibh comhraiceann siad;
comhraicid† 		a chomhraiceann; a chomhraiceas comhraictear
past chomhraic mé; chomhraiceas chomhraic tú; chomhraicis chomhraic sé, sí chomhraiceamar; chomhraic muid chomhraic sibh; chomhraiceabhair chomhraic siad; chomhraiceadar a chomhraic comhraiceadh
past habitual chomhraicinn /
comhraicinn‡ 		chomhraicteá /
comhraicteᇠ		chomhraiceadh sé, sí /
comhraiceadh sé, sí‡ 		chomhraicimis; chomhraiceadh muid /
comhraiceadh muid‡ 		chomhraiceadh sibh /
comhraiceadh sibh‡ 		chomhraicidís; chomhraiceadh siad /
comhraicidís‡; comhraiceadh siad‡ 		a chomhraiceadh chomhraictí /
comhraictí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future comhraicfidh mé;
comhraicfead 		comhraicfidh tú;
comhraicfir† 		comhraicfidh sé, sí comhraicfimid;
comhraicfidh muid 		comhraicfidh sibh comhraicfidh siad;
comhraicfid† 		a chomhraicfidh; a chomhraicfeas comhraicfear
conditional chomhraicfinn /
comhraicfinn‡ 		chomhraicfeá /
comhraicfeᇠ		chomhraicfeadh sé, sí /
comhraicfeadh sé, sí‡ 		chomhraicfimis; chomhraicfeadh muid /
comhraicfimis‡; comhraicfeadh muid‡ 		chomhraicfeadh sibh /
comhraicfeadh sibh‡ 		chomhraicfidís; chomhraicfeadh siad /
comhraicfidís‡; comhraicfeadh siad‡ 		a chomhraicfeadh chomhraicfí /
comhraicfí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcomhraice mé;
go gcomhraicead† 		go gcomhraice tú;
go gcomhraicir† 		go gcomhraice sé, sí go gcomhraicimid;
go gcomhraice muid 		go gcomhraice sibh go gcomhraice siad;
go gcomhraicid† 		— go gcomhraictear
past dá gcomhraicinn dá gcomhraicteá dá gcomhraiceadh sé, sí dá gcomhraicimis;
dá gcomhraiceadh muid 		dá gcomhraiceadh sibh dá gcomhraicidís;
dá gcomhraiceadh siad 		— dá gcomhraictí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— comhraicim comhraic comhraiceadh sé, sí comhraicimis comhraicigí;
comhraicidh† 		comhraicidís — comhraictear
past participle comhraicthe
verbal noun comhrac

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Alternative conjungation:

Conjugation of comhraic (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present comhraicím comhraicíonn tú;
comhraicír† 		comhraicíonn sé, sí comhraicímid;
comhraicíonn muid 		comhraicíonn sibh comhraicíonn siad;
comhraicíd† 		a chomhraicíonn; a chomhraicíos comhraicítear
past chomhraic mé; chomhraicíos chomhraic tú; chomhraicís chomhraic sé, sí chomhraicíomar; chomhraic muid chomhraic sibh; chomhraicíobhair chomhraic siad; chomhraicíodar a chomhraic comhraicíodh
past habitual chomhraicínn /
comhraicínn‡ 		chomhraicíteá /
comhraicíteᇠ		chomhraicíodh sé, sí /
comhraicíodh sé, sí‡ 		chomhraicímis; chomhraicíodh muid /
comhraicímis‡; comhraicíodh muid‡ 		chomhraicíodh sibh /
comhraicíodh sibh‡ 		chomhraicídís; chomhraicíodh /
comhraicídís‡; comhraicíodh siad‡ 		a chomhraicíodh chomhraicítí /
comhraicítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future comhraiceoidh mé;
comhraiceod;
comhraiceochaidh mé† 		comhraiceoidh tú;
comhraiceoir†;
comhraiceochaidh tú† 		comhraiceoidh sé, sí;
comhraiceochaidh sé, sí† 		comhraiceoimid;
comhraiceoidh muid;
comhraiceochaimid†;
comhraiceochaidh muid† 		comhraiceoidh sibh;
comhraiceochaidh sibh† 		comhraiceoidh siad;
comhraiceoid†;
comhraiceochaidh siad† 		a chomhraiceoidh; a chomhraiceos; a chomhraiceochaidh†; a chomhraiceochas† comhraiceofar; comhraiceochar†
conditional chomhraiceoinn; chomhraiceochainn† /
comhraiceoinn‡; comhraiceochainn†‡ 		chomhraiceofá; chomhraiceochthᆠ/
comhraiceofá‡; comhraiceochthᆇ 		chomhraiceodh sé, sí; chomhraiceochadh sé, s토/
comhraiceodh sé, sí‡; comhraiceochadh sé, s톇 		chomhraiceoimis; chomhraiceodh muid; chomhraiceochaimis†; chomhraiceochadh muid† /
comhraiceoimis‡; comhraiceodh muid‡; comhraiceochaimis†‡; comhraiceochadh muid†‡ 		chomhraiceodh sibh; chomhraiceochadh sibh† /
comhraiceodh sibh‡; comhraiceochadh sibh†‡ 		chomhraiceoidís; chomhraiceodh siad; chomhraiceochaidís†; chomhraiceochadh siad† /
comhraiceoidís‡; comhraiceodh siad‡; comhraiceochaidís†‡; comhraiceochadh siad†‡ 		a chomhraiceodh; a chomhraiceochadh† chomhraiceofaí; chomhraiceochtha토/
comhraiceofaí‡; comhraiceochtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcomhraicí mé;
go gcomhraicíod† 		go gcomhraicí tú;
go gcomhraicír† 		go gcomhraicí sé, sí go gcomhraicímid;
go gcomhraicí muid 		go gcomhraicí sibh go gcomhraicí siad;
go gcomhraicíd† 		— go gcomhraicítear
past dá gcomhraicínn dá gcomhraicíteá dá gcomhraicíodh sé, sí dá gcomhraicímis;
dá gcomhraicíodh muid 		dá gcomhraicíodh sibh dá gcomhraicídís;
dá gcomhraicíodh siad 		— dá gcomhraicítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— comhraicím comhraic comhraicíodh sé, sí comhraicímis comhraicígí;
comhraicídh† 		comhraicídís — comhraicítear
past participle comhraicithe
verbal noun comhrac

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Synonyms
Derived terms

Further reading

  • Dinneen, Patrick S. (1927), “cóṁraiciġim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 241; reprinted with additions 1996, →ISBN
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “comhraic”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

comhraic

  1. inflection of comhrac:
    1. vocative/genitive singular
    2. nominative/dative plural

References

  1. ^ “comhraic”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy
  2. ^ Quiggin, E. C. (1906), A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, page 222
  3. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “con·ricc”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language

Mutation

Mutated forms of comhraic
radical lenition eclipsis
comhraic chomhraic gcomhraic

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.